Rustykalny dom...

Pachnące wieszaki..

2012-02-09T22:54:00.000-08:00

Fajnie mieć malucha w domu.
Wczoraj mój córeniek po powrocie z przedszkola w biegu się rozbierał i pobiegł "za potrzebą". Kiedy spytałam, dlaczego nie zrobiła siusiu w przedszkolu, zrobiła poważną minę i pokazując na pęcherz odpowiedziała: "no przeciez wiesz, że mam chore dziąsło" :D
Staram się zapamiętywać, a czasem zapisywać mądre słowa i powiedzonka mojej córeczki jak choćby słynny "gnojojad" w akwarium.. Mam nadzieję, że gdy dorośnie, nie będzie mi tego miała za złe..;))

Dziś prezentuję wspomniane w poprzednim poście wieszaczki, oceńcie same...

Miłego dnia!!

;)

Święty Walenty

2012-02-08T05:43:00.000-08:00

Od kilku dni dziergam serducha. W oczach już mi się mieni od tych czerwonoci, kratek, kwiatków... Kilka sztuk wykonałam do wystroju pizzerii, uszyłam też dwie
poduchy na parapety. Każde serduszko szyłam ręcznie, każde pełni rolę ozdoby i pachnidełka jednocześnie;)
Najbardziej zaś jestem dumna z walentynkowych wieszaków, które pokażę w następnym poście...

..tutaj coś dla miłośniczek lawendy..

.. a tu już walentynowe czerwoności, poducha nr1..

i poducha nr2..

Czeka mnie jeszcze dużo pracy, więc biegnę, a Wam życzę miłych przygotowań do Dnia Zakochanych!!

Pozdrawiam;))

Świeżynki..

2012-01-27T04:48:00.000-08:00

Witam..
U mnie z pracami ostatnio zastój.. próbuję się wygrzebać z zamówień, które zebrałam, a mam sporo zaległości..
Poniżej obrazy, które malowałam znajomej właścicielce SPA..

Teraz czeka mnie jeszcze dokończenie starych zamówień i wykonanie ozdób walentynkowych do pizzerii..
W domu znów zmiany. Otóż podczas ostatniego wypadu zakupowego "wyłowiłam" gąskę;) Spodobała mi się zapewne dlatego, że kojarzy mi się z restauracją Biała Gęś M.Gessler, której wnętrze mnie zafascynowało..
Miała zamieszkać na okapie, ale ma za duże płetwy;)) więc ostatecznie zamieszkała w klatce..

Pozdrawiam!! ;)

Kobiece kusidełka..Czuję wiosnę!!

2012-01-24T04:32:00.001-08:00

Tak.. Uwielbiam słodkie drobiazgi, szczególnie wówczas, gdy oczekuję na nadejście wiosny.. Oczy mi się śmieją do każdych cukierkowych bibelotów czy świecidełek;)
Córcia ma zdaje się to samo. Gdy wejdziemy razem do sklepu z kolorową biżuterią niunia w amoku patrzy, patrzy i patrzy... a potem Musi choćby dotknąć:) Moja mama się śmieje, bo ja, gdy byłam mała, miałam podobno tak samo. Do tej pory noszę biżuterię po mamie, więc mała zapewne kiedyś przejmie moje drobiazgi..
Nie mam specjalnych wymagań co do jakości ozdób. Lubię je zmieniać, lubię różnorodność. Raczej nie kupuję srebra czy złota, a zakładam je tylko na wyjątkowe okazje. Na codzień lubię nosić kolorowe kolczyki, broszki, kwiaty..
Jeśli zaś chodzi o kosmetyki - uwielbiam te w pięknych opakowaniach.
Urzekły mnie ostatnio balsamy do ust Figs&Rouge. Są w 100% organiczne, pachną naturalnie i mają przecudne opakowania..

A na wiosnę czekam i z tej przyczyny, że mogę założyć lzejsze ciuszki, zrobić kolorowy makijaż, skropić się kwiatowym zapachem...

Czy Was też już tak kuszą kolorowe, kobiece drobiazgi...??

W stylu romantycznym

2012-01-20T10:54:00.001-08:00

Nie wiem jak Wy, ale ja już z tęsknotą czekam na wiosnę :D Wiem.. wiem, że za oknami śnieg i zawierucha...
Tymczasem poprawiam sobie nastrój dziergając kwiatowe drobiazgi. Oto kilka z nich..

..wieszak w romantycznym stylu..

..córci przerobiłam lampkę z wiklinowym kloszem zakupioną na targu staroci..

a tu pojemniczek naaaaa... Coś :D

Za oknami straszna wichura. Uwielbiam w taką pogodę malować. Zasiadam przy stole, rozkładam pędzle, zapalam świece, włączam cichutko książkę.. i niczego mi do szczęścia więcej nie trzeba;)

Życzę Wam miłego weekendu!!

Informacje dla moich kursantek;)

2012-01-16T08:50:00.000-08:00

Witam.
Dziś zamieszczam obiecane linki do stron dla uczestniczek naszych minionych warsztatów:
www.decoupage.art.pl
www.decoupart.pl

Serdecznie dziękuję wszystkim Paniom za miło spędzony czas!!

;)

2012-01-12T23:17:00.000-08:00

Nie wiem jak Wy, ale ja już czekam na wiosnę. Tęsknię za słońcem, świeżymi kwiatami, kolorami - na wiosę ubieram dom w jaśniejsze barwy, wyciagam z dna szafy różane obrusy..

Mam znów;) plan co do balkonu. Bardzo podoba mi się we wnętrzach styl romantyczny. Nie bardzo widziałam go w swoim domu, więc przeniosę go właśnie na balkon. Pergola jest, ławeczka też (choć zamierzam ją przemalować, bo złapała rdzę;( ), poszukam jeszcze doniczek.. Zamierzam zakupić kilka metrów różanego materiału i uszyć poszewki na poduchy.
W najblizszych dniach planuję wykonać saszetki zapachowe do babskiej szafy;) Zobaczymy, co z tego wyjdzie..

Kilka nowinek.. taca śniadaniowa, karmnik i lustro w nowej szacie...

Pozdrawiam;))

W nowym roku..

2012-01-03T02:17:00.000-08:00

Na poczatku życzę Wam wszystkim wszystkiego co dobre w nowym roku 2012, a nade wszystko spełnienia wszystkich noworocznych marzeń i wytrwałości w realizacji postanowień;)

Poniżej wspomnienie sylwestrowego przyjęcia. Czas spędziliśmy z przyjaciółmi w miłej atmosferze.
To apetyczne ciacho to dzieło mojej imienniczki. Teraz przez nią mam wyrzuty co do pochłoniętych kalorii... ;)

... dekoracja stołu jeszcze bez smakołyków..

..rybka w glinianym kociołku..

a te cudeńka kupiłam tuż przed spotkaniem za grosze..

Czy u Was dziś też tak pieknie świeci słońce?

Ach, jak pieknie!!

;))

Wyczekana ława

2011-12-28T01:03:00.001-08:00

Mam nadzieję, że nastroje poświąteczne, te brzuchowe i inne, Wam dopisują.

Ja dziś prezentuję to, co pochłonęło mnie przed świętami. Ława koleżanki czekała na przeróbkę - bagatela - pół roku;)

Potrzebowała nowego blatu i miała mieć chrakter rustykalny...

została pomalowana na kolor ecru i zyskała nowe uchwyty..

..cóż, żal mi było się z nią rozstać;)) Najważniejsze, że właścicielka wniebowzięta :D

Życzę miłego dnia!!

2011-12-23T00:47:00.000-08:00

Wszystkom blogowiczkom i blogowiczom

oraz wszystkim odwiedzającym mój blog

z całego serca życzę
Wesołych Świąt!!

Świąteczny pokój małego elfa

2011-12-21T01:06:00.000-08:00

Świąteczny nastrój zagościł u córy.
Da się odczuć, że mała rośnie - w tym roku już nie bałwanki i mikołajki, lecz bardziej "dziewczyńskie" ozdoby, takie jak te na żyrandolu - torebeczka, pantofelek...... ;))

zasłony szyłam ręcznie w ogromnym pośpiechu..

i ptasia ekipa, która została "wykolegowana" z półeczki przez konia, świątecznego ludka i Mikołaja...

a tu wieniec, który wydziergałam w nadziei, że mech Nie będzie mi jednak wpadał do talerza z wigilijnym barszczem :D

Ściskam wszystkich zapracowanych!!

;))

Świątecznie

2011-12-19T00:22:00.000-08:00

Co roku mam inną wizję dekoracji świątecznych.
W tym roku najbardziej przemawia do mnie kolorystyka z przeważającą czerwienią.Ubrałam choinkę, przystroiłam córciowy pokój, uszyłam nawet skarpetę na kominek;) i namalowałam to:

i wykonałam taki o sobie stroik:D

Pozdrawiam wszystkie czyścicielki szafek, podłóg, okien i innych ważnych domowych elementów które - a jakże - Muszą lśnić na święta ;))

Wspaniały tydzień..

2011-12-15T23:13:00.000-08:00

Udało się, jedno ze świątecznych życzeń się spełniło;)
Mama znając na wylot moje gusta postanowiła w tym roku pod choinkę podarować mi książkę Magdy Gessler. Choć nie mam wielkiego doświadczenia w tej dziedzinie, lubię wyszukaną kuchnię i eksperymenty kulinarne. No, a że osobą p.Gessler jestem zafascynowana, to swoją drogą.
Jakiś czas temu wybraliśmy się z M. na zakupy do Poznania. Wtedy dowiedzieliśmy się, że w jednym z CH odbędzie się świąteczne spotkanie z Magdą Gessler. Nie było więc opcji, by nie jechać, kiedy już w mojej głowie powstała wizja książki ustawionej na stojaku w kuchni, książki z osobistą dedykacją. Zabrałam się ze znajomymi, było wspaniale. Nastrój psuły troszkę mamuśki z dziećmi przepychające się na siłę do przodu szeptając dzieciakom "pchaj się, pchaj!!" SZOK.
Ale pomijając fakt... Znalazłam się w gronie nielicznych osób, które zostały zaproszone po autorgaf .
Podałam dłoń, otrzymałam książkową dedykację i, co mnie ogromnie cieszy, podarowałam Pani Magdzie komplecik własnoręcznie wykonanych świątecznych zawieszek :D
Na koniec jeszcze dosłodził mi Pan prowadzący wywiad, który po zrobieniu nam zdjęcia stwierdził, że pieknie się razem komponujemy..ach..:))

A teraz troszkę o tym, co ostatnio zmalowałam, a jest tego wieeele... ;)
Poniżej słoiczki (z pysznymi wyrobami teściowej), którym kupiłam czapeczki i zrobiłam etykiety..

a tu już ozdoby świąteczne.. ta wielka bańka niżej to fragment ozdób do pizzerii..

W zeszłym roku obiecałam sobie, że tegoroczny okres przedświąteczny upłynie u mnie bardzo spokojnie. Kto czytał mój zeszłoroczny post o tym, jak się "załatwiłam", to zrozumie.

Niestety, wyszło inaczej. Mam mnóstwo pracy. Realizuję zamówienia na rozmaite drobiazgi, miedzy innymi na ozdoby do pizzerii, którą niedawno urządzałyśmy z koleżanką.

Jestem szczęśliwa, bo robię to, co kocham.

Właśnie przypomniałam sobie, że miałam pokazać lustro, które przerobiłam, ale.. zanim je sfotografowałam, już je ktoś ode mnie odkupił;)

Co do świąt... u Was już tak pięknie.. a u mnie jeszcze armagedon.. dziś dopiero zabieram się za odgruzowywanie. Roboty sporo, mam tylko nadzieję, że przed wigilią zdążę ubrać choinkę.. :D

Dla Karoli;))

2011-11-08T03:39:00.000-08:00

Pewna wspaniała osóbka poprosiła mnie o przeróbkę drewnianej skrzyneczki na herbatę. Skrzynka była w kolorze sosny, bez zdobień.
Tak wygląda teraz...

a to bukiet dla moich czytelniczek;)))

Jesień

2011-10-31T01:45:00.000-07:00

Dziś nieco nostalgicznie, szaro-buro...
Coraz mniej światła w domu za sprawą pogody ale i nowo wybudowanej (o zgrozo, w końcu!!) kamienicy naprzeciwko, o dziwo, nawet niezłej (bałam się widoku, który zaserwuje deweloper, na przykład psychodelicznej czerwieni;) ), z atrapami okiennic i balkonikami w francuskim stylu..

Dziękuję za wskazówki jak pozbyć się problemu z komentarzami. Właśnie wypróbowuję nową przeglądarkę, zobaczymy co z tego wyniknie.

Przyznam się Wam do czegoś. To moje "wsiąkanie" w ostatnim czasie to wynik poszukiwania wymarzonego domku. Tak, wróciłam do tematu;) Szukam intensywnie, czegoś starego, do remontu, z duszą... Nie jest to łatwe. Często starsi ludzie będąc związanymi ze swymi domami dość długo, proponują wygórowane ceny, które są niestety nieadekwatne do stanu nieruchomości. Szukamy już długo i zapewne jeszcze długo poczekamy. Ale jestem dobrej myśli. Kiedyś zależało mi na czasie, teraz jednak podchodzę do sprawy z dystansem, spokojnie. Kiedyś się coś trafi..

Póki co realizuję plany w moim małym M. Powoli wprowadzam elementy "wsiowej chaty", bo tak mieszka mi się najlepiej. Zamontowałam dechy na ścianie, jeszcze wiosną zamontuję 2 belki na suficie. Zamierzam też z przyszłości wymienić wszystkie wsporniki na takie, które sama zaprojektuję. No i chciałabym położyć w pokoju płytki, takie w toskańskim stylu, postarzane.. ale to raczej odległy plan;)

Nasz Pan metaloplastyk obiecał do końca tygodnia skończyć pergolę. Mam motyle w brzuchu, bo to pierwszy mój projekt, całkowicie mój, no i to takie raczej dziwadło, czyli to co lubię;))

W następnym poście pokażę lustro, które chciałabym odsprzedać. Nadawałoby się do łazienki, ale też przedpokoju.. Miało być montowane w domku, którego nie udało się znaleźć przed zimą, więc chcę się go pozbyć, bo trzymać nie bardzo mam gdzie. A jak kiedyś, za 10 lat, w końcu znajdę dom ;D to zrobię sobie nowe;)

Życzę Wam dużo pogody ducha w tym szczególnym czasie...
;)

Ocieplenie

2011-10-26T23:50:00.001-07:00

Nadeszły zimne dni. Lubię taką porę. Szczególnie gdy zacina deszcz, a ja siedzę w domku przy kubku zielonej herbaty i zapalonych świecach.
Już od dawna marzyło mi się wprowadzenie w mieszkaniu drewnianych elementów niczym z wiejskiej chaty. W końcu zrealizowałam kolejny szalony pomysł;) Odbyłam wycieczkę do tartaku, potem pędzel w rękę... Kupiłam dwie bejce; jedną w kolorze złotego dębu, drugą w kolorze wiśni. Chciałam, by dechy miały bardzo ciepły odcień. Nie umiałam się zdecydować, a w efekcie końcowym stanęło na mieszance w/w dwóch kolorów i palisandru. Wyszło w moim mniemaniu całkiem nieźle.
Za jakiś czas dojdą karnisze, kute, czarne. Potrwa to na pewno, bo na pergolę czekam już prawie 3 miesiące.. ale myślę, że czasem warto poczekać.

Kilka dni temu w końcu odświeżyłam przedpokój, który po zeszłorocznym zalaniu wymagał poprawek. Oczywiście nie obeszło się bez kilku zmian. Na targu staroci zakupiłam dość okazyjnie lustro pałacowe wraz z konsolą (moje marzenie od jakiegoś czasu). Jeszcze coś pozmieniam, bo mam w głowie pomysł, lecz czasu mi zabrakło. Teraz jest tak...

i ten efekt.. bardzo mi się podoba;)

tutaj kominek z pełnym już akwarium..

A tu prezentuję efekt współpracy z kobietką, która prosiła mnie o zaaranżowanie sypialni. Z chęcią podjęłam się zadania, bo gusta mamy bardzo podobne. I wyszło tak...

Z przykrością informuję, że Toto juz nie ma. Wrócił do swojej psiej mamy, a wszystko to za sprawą córci, która ma alergię.. Smutno było go oddać, ale cóz...

Kochani a teraz przeprosiny.

Otóż chciałam Wam oznajmić, że regularnie nawiedzam Wasze blogi, lecz od jakiegoś czasu mam problem z dodawaniem komentarzy. Wyskakuje mi komunikat "brak uprawnień"... :/ Nie wiem co z tym zrobić. Czasem chciałabym popisać, bo zamieszczacie takie cudne zdjęcia, chociażby jesiennych aranżacji... Wybaczcie, mam nadzieję jednak, że problem wkrótce zniknie..

Miłego dnia!! ;))

To Toto

2011-10-20T00:43:00.000-07:00

Witam;)
Siedzę przed komputerem i ziewam. Pod oczami mam krawężniki.. a wszystko to za sprawą nowego "nabytku" ;))
Oto Toto:

mała kochana paskuda, czy może raczej paskud, bo płci męskiej; wymarzony psiak córci i od kilku dni nasz pupil;)
Nie daje spać w nocy, bo jeszcze tęskni za mamą.. sika gdzie popadnie, ale jest cudaśny!! Córunia przyzwyczaja się powoli, a ja latam z mopem po mieszkaniu...
Teraz śpi. W kominku :D Mam nadzieję, że mu tak nie zostanie;)

Czy ktoś z Was ma takiego psiaka? Chętnie zasięgnę kilku rad;))

Pozdrawiam ciepło!!

Dla Kasiek i Basiek.. czyli sesja zdjęciowa XXL

2011-09-18T02:32:00.000-07:00

Witam;)
Dla Kasi, Basi i pozostałych babeczek obdarzających dobrym słowem więcej fotek, bez zbędnego paplania... ;))

Ściskam mocniutko!!

Kuchnia.. i dla leniuchów

2011-09-12T22:46:00.000-07:00

Witam.
W pośpiechu prezentuję kilka migawek z mieszkanka. Zabiegana jestem nadal...
Poniżej kuchnia z ulubionymi bluszczami. Niektórzy uważają, że bluszcz wprowadza złą energię do domu. Hmm.. ja tam nie zauważyłam zmian odkąd go posiadłam, a poza tym.. cóż, to jedyne zielsko, które u nas rośnie, więc tak jakby wyboru nie mamy ;))

A tu to,co ostatnio zmalowałam. Marzenie leniuchów, czyli tacka śniadaniowa ;)

Dziękuję tym, którzy jeszcze do mnie zaglądają pomimo mojego "wsiąkania" ;))

Pozdrawiam, miłego dnia!!

Metamorfoza stolika i cd kominka..

2011-07-10T01:26:00.000-07:00

Na początek udzielę odpowiedzi na pytania, które mi zadano przy okazji ostatnich wpisów.
Zaaranżowana zapytała skąd są moje poduchy na krzesła. Otóż kochana zakupiłam je w Dekorii, gdzie kupowałam równiez zasłony, poszewki.. Nie potrafię odpowiedzieć, czy sznurki się nie urwą, bo poduchy są stosunkowo "świeże" ;) ale są naprawdę solidnie szyte, więc nie sądzę, by coś się mogło pourywać... Polecam wszystkim sklep. Na życzenie klienta przysyłają 10 darmowych próbek materiału, więc nie kupuje się kota w worku. Ja zamawiając poduchy starałam się dobrać takie, które nie będą się rzucały w oczy i myslę, że cel osiągnęłam ;)
Agnieszko z Oazy - przepraszam, że tak późno odpowiadam - motylek na zdjęciu był wykonany przez zdolne rączki pewnej dziewczyny, koleżanki z klasy mojego śp.brata. Zrobiony metodą kołkową, ale nie pytaj proszę o nic więcej, bo dla mnie ta oto metoda to istna czarna magia ;))

Teraz o ty, co mnie ostatnio zajmowało.
Prezentuję metamorfozę stolika balkonowego. Zakupiony był jakieś 2 lata temu, tak tymczasowo, bo marzyły mi się mebelki kute. W tym roku wreszcie zrealizowałam "balkonowe plany", więc zamierzałam się go pozbyć.
Marzył mi się balkonowy kącik w stylu romantycznym, więc zamówiłam takową ławeczkę, lecz stolika nie mogłam nigdzie znaleźć. Wszystkie okazywały się za wielkie bądź nieproporcjonalnie drogie. Postanowiłam póki co przemalować ten, który mam. Jest średnio funkcjonalny, ponieważ ciężko przy nim zjeść obiadek trzem osobom, ale... jak się mawia: lepszy rydz niz nic;)
Stolik był - jak widać - w kolorze popielatym, a blat to szyba (za zdjęciu średnio widać, bo pokrywa go tona kurzu;) )

Przemalowałam stolik na kolor ecru. Miał być początkowo biały, ale jakoś tak do tej koncepcji pasował mi bardziej własnie taki... Blat ozdobiłam decoupage'em. Wybrałam motyw róży. Miał być jeden rodzaj różyczki, lecz wtrąciła się córcia i uznała, że wybrany przez nią motyw jest ładniejszy. Wymieszałam więc moje róże z tymi, które wybrała mądrala i okazało się, że wyszło całkiem nieźle;)

Stolik zyskał nowe oblicze, a gdy dostałam już ławeczkę okazało się, że kolor jest prawie identyczny;)

A teraz kominek. Znów skromnie z fotkami ze względu na problemy techniczne. Otóż kilka dni temu, Akurat wtedy, gdy narobiłam mnóstwo zdjęć domowych przemian i zamierzałam je pokazać, spalił nam się komputer :D Eh, złośliwość rzeczy martwych... Z ledwością M. ukończył wczoraj odzyskiwać dane, no i trzabyło zakupić nowy sprzęt :/ Zdjęcia kominka itp. straciły na jakości i trzeba je przerabiać, dlatego pokazuję znów skraweczek... Dodam, że akwarium jest już zaaranżowane, muszę więc znów chwycić aparat i do roboty.. ;)

Dziękuję za odwiedziny i komantarze;))

Pozdrawiam!!

;)

Zmiany..

2011-07-04T12:24:00.000-07:00

Kominek ukończony;)
Balkon.. no, prawie też. Pozostała pergola, której stworzenie w chwili obecnej "trawię"..
Póki co, maleńki skrawek - z uwagi na problem z komputerem.
Dodam, że murowałam sama z mężem. Zaczynam myśleć, że chyba żaden fach nie jest mi straszny (no, może jednak są wyjątki.. ;))

Pozdrawiam.. ;))

U schyłku..

2011-06-21T10:41:00.001-07:00

Witajcie.
Zmęczona jestem przeokropnie. Wszystko za sprawą zakończenia roku szkolnego. Jedna uroczystość za drugą, wciąż trzeba coś załatwiać, o czymś pamiętać... .
Jutro zakończenie roku. Znów opuszczam gabinet, znów się żegnam. Nie jest mi łatwo.. :(

Uwielbiam po takich ciężkich dniach wracać do domu.
Jeszcze w drodze myslę, denerwuję się, przeżywam, czasem złoszczę. Ale otwieram drzwi..
zamykam...
i..
..wszystko znika.
Włączam ulubioną muzykę, siadam wygodnie na kanapie, chwytam ulubione czasopisma. Popijam cappucino. Troski znikają. Pojawia się spokój, cisza. Również we mnie.
Kocham za to mój Dom. Za to, że daje wytchnienie.
Jutro kolejny trudny dzień. Jestem za miękka, pewnie znów się "rozkleję"... ;)
Po powrocie do domu znajdę sobie jakieś miłe zajęcie, potem czeka mnie równie miłe spotkanie z sympatyczną osobą, której będę urządzać poddasze w poniemieckim domku...
Mimo mojej rozlazłości i -częstokroć -rozmazanego make'up'u myslę, że jutro będzie ok. Musi być ;))

Nieco zestresowana, ale mimo wszystko uśmiechnięta

przesyłam Wam mocne uściski !!

Warsztaty z decoupage'u..

2011-06-13T12:28:00.000-07:00

Oto obiecana już dawno fotorelacja z warsztatów w kwiaciarni.
Po raz pierwszy prowadziłam warsztaty z decoupage'u, wyszły świetnie. Kobitki spisały się wzorowo, bo pomimo kosztowania w międzyczasie własnej roboty naleweczek ;)
wykonały kawał dobrej pracy.
Zresztą, sami oceńcie... ;))

To mój ostatni tydzień w pracy. Wielkimi krokami zbliżają się wakacje. Dłuuugie wakacje ;))

Tymczasem przesyłam Wam wielki uśmiech i .. zachęcam do pozostawienia śladu;)

Pozdrawiam serdecznie...

Pozytywnie..

2011-06-08T12:08:00.001-07:00

Dziewczęta kochane, kobitki moje, bardzo Wam dziękuję za wsparcie :)) To dla mnie ważne wiedzieć, że są obok mnie osoby z podobnymi perypetiami, ale też utwierdza w tym, iż chyba jednak nie jestem wynaturzona ;) Czasem mam bowiem wrażenie, jakbym byla z innej planety. Czasem myślę, że nie pasuję. Bywam otoczona ludźmi zawistnymi, złosliwymi i nielojalnymi, próbującymi udowodnić za wszelką cenę że znaczą więcej, lepiej żyją, lepiej wyglądają. Ale po co..?? Dziwne to. Bardzo dziwne.. ale cóż, najwyraźniej są "takie" osobowości i trzeba je tolerować, trzymać jedynie dystans... .

Dziękuję, że jesteście ze mną. Że macie wspaniałe serducha.

Dziękuję Kochane;))

Odchodząc nieco od tematu... w domku planuję kilka zmian. Normalne. Dość nieudolnie na razie próbuję pozbyć się biurka, bo potrzebuję w pokoju miejsca na podstawę do akwarium. Czekam też na cegły (których zdobycie niemalże graniczyło z cudem) juz około miesiąca. No i najważniejsze. Coby po ostatniej pamiętnej wypłacie został ślad jakiś, zamówiłam kilka Potrzebnych- a jakże- rzeczy, a między innymi zasłony. Cztery wzory, zaszalałam;) Do tego poduchy na krzesła i poszewki do jaśków na kanapę. Z poduchami na krzesła miałam problem, bo generalnie dobrze jest bez nich, ale twardo nieco, więc.. zamierzenie było takie, by były w miarę eleganckie i mało widoczne. Strasznie jestem ciekawa i niecierpliwa. Stresuję się, bo zasłony szyto pod wymiar.. No i w ogóle chciałabym juz wieszać, układać, przestawiać, kombinować, aranżować... Ach, miesiąc bez zmian - miesiąc stracony.

Zdecydowanie ;D

Niewesoło mi troszkę...

2011-06-06T21:05:00.000-07:00

Witam.
Dziś trochę o życiu. Trudnym życiu.
Zdarzyło mi się, już nie pierwszy raz, że podcięto mi skrzydła. Mam na myśli swoją pracę zawodową. Przykry jest fakt, że idę do pracy z pozytywnym nastawieniem i chęcią nawiązania nowych znajomości, natomiast już na starcie od kilku osób słyszę jakieś nieuzasadnione wyrzuty. Nagle stałam się dla kogoś przeszkodą, obcym kimś kto chce wszystko zagarnąć i robić nowe porządki... Usłyszałam to, choć nie dosłownie, już w pierwszych dniach. Przykre. Te osoby mnie kompletnie nie znają...
Teraz okazało się, że to, że wychodzę do ludzi z czymś nowym, oryginalnym, jest też złe!! Gdybym nic nie robiła byłoby źle, ale to ze robię też nie jest dobre jak się okazuje. Osoby które miały się zaangazować w mój projekt sprawiały wrażenie poobrażanych. Nie czułam wsparcia. Ale to jeszcze nic. Okazało się, że osoba która wydawała mi się bardzo sympatyczną, ciepłą, pomocną, obgadała mnie krytykując to, co robię. Niechcący stałam obok... :(
Usłyszałam później, że niepotrzebnie się przejmuję i poświęcam, że nie ma sensu. Ale ja się nie zgadzam!! Jak mamy uczyć postępując w taki sposób...??
To nie pierwsza taka sytuacja w mojej "karierze". Jakiś czas temu też zachowano się wobec mnie nieładnie, delikatnie mówiąc...

Metamorfoza skrzyneczki

2011-06-05T21:22:00.001-07:00

Witam ;)
Dziś króciutko, bo zaraz biegnę (jak zwykle biegnę!!) na autobus do pracy. Przerobione przeze mnie skrzyneczki - były dwie sztuki- które stały się prezentem od jakichś szczęśliwych "młodych" dla rodziców ;)

Tak wyglądała...

a tak wygląda...

Ślę Wam moc uśmiechów w tym pięknym dniu;))

Dzieciowo;))

2011-06-01T11:15:00.000-07:00

Wszystkim dzieciom -

tym dużym...

i tym mniejsiejszym...

spełnienia najsłodszych marzeń !!

;))

Kilka drobiazgów..

2011-05-25T01:17:00.000-07:00

Witam;)
Siedzę w domku ze względu na chorobę córci. Mam wreszcie trochę czasu na malowanie. Wczoraj miałam ogromną ochotę by coś zmalować, i oto efekty...
dwie "domowe" zawieszki.. niestety z braku sznura zawisły na czarnej nitce:/ ale jak trafię na sznurek (którego kupno ostatnio graniczy z cudem) to wymienię...

poniżej zdecoupage'owany wieszak z Ikei ;)

a tu jeszcze raz zawieszki...

Teraz będę przerabiać skrzyneczki. Takie mało ciekawe, granatowe.. gdy skończę, zamieszczę zdjęcia.
Pochwalę się jeszcze, ze od kilku dni dziergam. Tak, pozazdrościłam mojej mamusi;) i teraz sama się uczę. Dziergam małą firankę. Kiedy ją ukończę (czytaj: za dwa lata), to pokażę (jak będzie co naturalnie i nie będzie mi wstyd;) )
;)

Dziękuję, że pomimo mojego milczenia do mnie zaglądacie ;))

Hortensjowy obrazek..

2011-05-18T01:02:00.000-07:00

Witam Was ciepło.
Wsiąkłam, i to na dobre;) Wszystko to za sprawą mnóstwa obowiązków w pracy (niestety przynoszę je do domu..) i w domu. Zaczęłam realizować kilka pomysłów, jednak wciąż napotykam nowe przeszkody. Jednak pozostaję w nadziei, że wkrótce uda mi się co nieco ukończyć i pokazać... ;)
Póki co, nowy obrazek. Częściowo zdecoupage'owany, częściowo malowany. Do nabycia oczywiście;)

Życzę miłego dnia!!

Wielkanocnie

2011-04-25T02:43:00.000-07:00

Wesołego Alleluja!!
;)

Małe a cieszy...

2011-03-27T01:12:00.000-07:00

Witam Was ciepło;) Przepraszam z góry za brak komentarzy na Waszych blogach. Wynika to z braku czasu - wchodzę w internet, szybciuchno zaglądam na bloga i szukam nowości. Zaglądam codziennie, podziwiam, uśmiecham się i Was po cichutku w twórczych zapędach dopinguję. A brakuje mi czasu, bo od rana jestem w szkole, potem ogarniam domowy armagedon;), a później jeszcze się szkolę. Na naukę nigdy za późno. Uczę się tym razem od niezwykle zdolnej kobietki układać kompozycje z kwiatów. Ale o tym jeszcze napiszę... ;) Od rana dopisuje mi dobry humor.Głównie za sprawą córci, która od kilku godzin biega cała w skowronkach i uśmiechem jakby jej kto buziuchnę taśmą podkleił;) Ta radość spowodowana jest wielkim wydarzeniem dla małej księżniczki, mianowicie wczorajszym zakupieniem nowych bucików ;D Tak. Te kobietki tak już mają. Wystarczy mały drobiazg... Dodam, że z uwagi na obecną "mało rewelacyjną" sytuację finansową kupiłyśmy buciki za jedyne 39zł. Zwykłe adidaski a TAAAKA radość!! ;)) Mnie radość sprawiły nowe kwiaty. Zakupione kilka dni temu. Zachwycił mnie kolor róż- taki subtelny, jasny wrzos. Cudne po prostu... Wiecie już zapewne, że ja również należę do osób, które cieszą drobnostki. Ot, wystarczy taki bukiecik ;) A to mój początek dnia. Małe cappucino z cynamonem i wanilią. Uwielbiam

Życzę Wam kochani wielu małych radości

i miłej niedzieli;))

Wiosna

2011-03-20T00:10:00.000-07:00

To takie cudowne uczucie ujrzeć skrawek czystego, błękitnego nieba okraszonego promieniami słońca... ;)

Poniżej fragment wiosny w pokoju córeczki...

Ściskam wiosennie!!

;)

Dziergane cudeńka do nabycia..;)

2011-03-16T01:29:00.001-07:00

Witam;)

Prezentuję dziś piękne wytwory rąk mojej mamy.

Wydziergała w zimie mnóstwo wspaniałości - serwety małe, duże, obrusy, w kolorze ecru bądź białym do wyboru. Cudeńka są bardzo, ale to bardzo starannie wykonane z dobrej jakości bawełnianych nici, które można naturalnie gotować.

Wszystko co zaprezentowałam można nabyć u mnie, wystarczy informacja pod postem lub e-mail. Zainteresowanym prześlę więcej zdjęć, jeśli trzeba. Sama bardzo doceniam i podziwiam tę dokładną i piękną pracę kochanych, zdolnych mamusinych rąk;)

Wybaczcie, że tak zasypałam fotografiami, ale wierzcie mi, to i tak niewiele z tego, co "napstrykałam" wczorajszego wieczora;))

Tymczasem ściskam mocno i życzę dobrej energii w tym jakże ponurym dniu... ;)

Wróciłam..

2011-02-20T23:27:00.000-08:00

Witam wszystkich.

Przepraszam za tę dłuugą przerwę, ale potrzebowałam czasu, by się troszkę pozbierać.

Ostatni czas spędziłam na nadrabianiu zaległości domowych (mam ferie a odpoczywam przy odkurzaczu;) ), porządkowaniu pewnych spraw. Poza tym znów się pochorowałam, zapewne z powodu długich godzin spędzonych w aucie z klimatyzacją. Teraz już jest dobrze. Samopoczucie też lepsze... ;)

Zaczęliśmy już powoli planować wakacje. Wiem, dość wcześnie;) Ale taką wyprawę trzeba dobrze opracować. Myśl o spełnieniu jednego z marzeń podnosi mnie na duchu. Uwielbiam na coś czekać, przeżywać, planować. W zeszłym roku z uwagi na dużą pożyczkę na nieobecny dom nie mieliśmy ani grosza na jakiekolwiek wyjazdy. Ale pożyczka jest już tylko przykrym wspomnieniem. W tym roku zamierzamy sobie to troszkę odbić...

Co do mojej królewny. Udało się, uczestniczyła w balu. Na szczęście była zdrowiutka.

Bal rozpoczynał się o dość wczesnej porze, a więc juz o 7:00 rano poszły w ruch lokówki, lakiery do paznokci, wszelkiego rodzaju malowidła i Oczywiście brokaty. Mała świeciła się jak iskierka, ale najbardziej to się świeciła łazienka.. brokat był dosłownie wszędzie ;D

Oto efekt babczyńskiego brokatowego szaleństwa - nasza Królowa Śniegu...

Ściskam Was bardzo, bardzo mocno!!

;)

...

2011-01-25T10:16:00.000-08:00

Pisałam post o 14-stej. O 13:00 mój ojciec już nie żył...
:/

W nienajlepszym nastroju...

2011-01-25T05:32:00.000-08:00

Kwiaty zawsze poprawiają mi nastrój. Szczególnie te delikatne, niestrojone kokardami.
Smutno mi.
Smuci mnie niesprawiedliwość, nieszczerość ludzka. Smuci mnie ludzkie nieszczęście.
Osoba mi bliska, a jednocześnie daleka, pozostaje w ciężkim stanie w szpitalu. Przykro mi, bo choć doznałam wielu cierpień to jednak człowiekiem jestem i czyjeś cierpienie nie jest mi obojętne.
Dziwnie sprawiedliwy okazał się los. Pewnego rodzaju karą za postępowanie za życia jest niechęć bliskich, brak zainteresowania, obojętność. Okrutne, ale prawdziwe. Daje do myślenia i zachęca, by być dobrym człowiekiem za życia, aby w tych ostatnich chwilach mieć kogoś przy sobie...

Poza tą sytuacją zasmuciło mnie to, że moja królewna w dniu swojego pierwszego balu w przedszkolu mocno zagorączkowała. Tyle przygotowywań, radości... Miała być Królową Śniegu. Suknia wisi w szafie (mama ją oczywiście poprzerabiała, pododawała co nieco;) ), korona leży na półce. Niuni było bardzo przykro, ale my, rodzice, przeżyliśmy to dużo gorzej. Płakałam, bo tak mi było żal malucha. Pojawiła się nadzieja, że "załapie się" na bal organizowany przez zakład pracy. Tylko oby była zdrowa!! Trzymam kciuki...

Wszystkim zaglądającym życzę radości...

Pokój córciowy..

2011-01-04T11:08:00.000-08:00

Oto ono, wyczekane łóżko.
Zdjęcia kiepskiej jakości, bo M. robił porządek na komputerze i nie mogę znaleźć tych "lepszych"..

Co do łóżka.
Sama je sobie wymyśliłam. W ofertach różnych sklepów meblowych można znaleźć typowe łóżka z zagłówkami. Ja postanowiłam zrobić sofę, która pod spodem w szufladzie zmieści pościel, a za dnia będzie się ładnie prezentować.
Poszukując inspiracji i projektując łóżeczko spędziłam kilka dobrych godzin w internecie. Kosztowało trochę wysiłku, by coś takiego "wymodzić". Dlatego też bardzo mnie cieszy, że Pan, który je wykonał, zobowiązał się nie powtarzać tego samego projektu...

Ściany zaakcentowałam brązem. Konieczna była ciemna lamperia z uwagi na konieczność częstego mycia..

Poniżej kącik telewizyjno-gryzmolniany;)
Jeszcze nie skończony. Mąż elektryk ma problem z ukryciem kabli, ale tak to już z tymi domowymi fachowcami bywa... ;) Dojdą jeszcze zasłony, zniknie półka przy oknie (tzn.zostanie przeniesiona)..

Ach, no i ta lampa... Metal pomalowałam na biało, drewno przetarłam i polakierowałam, a na końcu części metalowe przetarłam złotem i srebrem. Efektu nie widać, bo zdjęcia wykonane były wieczorem, ale pokażę jeszcze w przyszłości dokładniejsze fotografie. Szczególnie chciałabym Wam pokazać jak owa lampa wyglądała, gdy ją kupiłam (o zgrozo!!); naturalnie uroku - według mnie - dodały jej zawieszadła :D

Półka jeszcze nie ukończona - jeszcze będzie mieć drzwiczki, takie z żeliwnymi zawiasami w zamkowym stylu (podobnie jak w naszych drzwiczkach ozdobnych). Wsporniki kupiłam czarne, wymagały więc też biało-złotej obróbki..

I bibeloty.

O tak... ;)

W przyszłości planuję dokupić jakieś ptaszki gipsowe może.. klatki.. bo zamysł był taki, by motywem w aranżacji pokoju były właśnie ptaki i kwiaty...

Obrusik wydziergany przez babcię nadał się na skrzynię z zabawkami...

A tu... czary.

Ta lampa daje wspaniałe cienie. W półmroku w pokoju jest tajemniczo i magicznie...

Ale w tym wszystkim najważniejsze, ze córci się podoba.

Gdy zobaczyła pokój (weszła na gotowy), padła plackiem na podłogę, a potem zawisła na mojej szyji i o mało nie udusiła. A już w ogóle stałam się idolem mojego dziecka, gdy zobaczyło pościel w księzniczki ;D

Pokój jeszcze się ociepli, bo zamawiam właśnie zasłony pod kolor poduch (nadmieniam, ze poduchę i wałeczki na łózko zamawiałam w dekoria.pl, uszyte wspaniale, materiał fenomenalny, polecam firmę!!), poduchę na krzesło, obowiązkowo zamówię jeszcze ramę ze zdjęciem z HP ;) i kupię kilka drobiazgów - doniczki, aniołki itp. Ale wszystko z czasem;)

Wam wszystkim życzę milego wieczoru.

Ja.. cóż.. znów na chorobowym. Bóle wróciły. Jutro rano znów do lekarza...

Kochani.. jeszcze maleńka prośba.

Otóż ostatnio zauważyłam, że w ciągu jednej doby było ok. 400 wejść na mojego bloga. Tak mało osób zostawia po sobie ślad... Pomyślcie o tym proszę, bo bardzo jestem ciekawa, kto mnie odwiedza;))

Przesyłam uściski.. takie lekkie, bo jestem obolała, ale Szczere;))

Poświąteczne refleksje...

2011-01-02T07:21:00.001-08:00

Witam Was bardzo serdecznie.
Z całego serca dziękuję za piękne życzenia.

Wam, którzy do mnie zaglądacie, z okazji nastania Nowego Roku życzę spełnienia marzeń, powodzenia w realizacji zamierzeń, wielu powodów do radości, miłości, lecz nade wszystko zdrowia.

Za mną chyba jedne z gorszych świąt.

Starając się wszystkiemu sprostać i ze wszystkim zdążyć, za bardzo pragnąc perfekcji, zapomniałam o sobie i swoim organiźmie, który przeciążyłam. Przed samą wigilią - jak już wspominałam - dostaliśmy mebelki do pokoju córci. Miałam do wyboru: albo wstawiać je do pokoju, poukładać wszystko, a za jakis czas wyciągać, wyjeżdzać z meblami i malować pokój, albo pomalować od razu i mieć z głowy. Wybrałam drugą opcję, dziś nie wiem, czy słusznie.

Na dwa dni przed wigilią ruszyliśmy z remontem; pomalowałam ściany, zrobiliśmy półki. Mało tego. Zamierzałam przeprowadzić renowację lampy, zakupionej latem w Czaczu za grosze. Wymagała odnowy drewna i malowania elementów metalowych. Leżała tak kilka miesięcy nie mogąc się doczekać obróbki, więc postanowiłam i ją również ukończyć przed wstawieniem mebli. Już przy końcu prac zaczęłam się źle czuć - czułam ogromne przeciążenie mięśni, ból gardła i ust. Wieczorem, na dzień przed wigilią, pojechałam na izbę przyjęć, gdzie potraktowano mnie niczym intruza, który śmiał przychodzić z bólem gardła; przepisano mi jakieś słabiutkie leki i wysłano do domu. Nie otrzymałam nic na ból mięśni, który mi coraz bardziej dokuczał.

Kiedy skończyliśmy prace w pokoju córci (a skończyliśmy rano w wigilię), zabrałam się za pichcenie. Ciężko mi się gotowało, bo buzię wypełniły mi bolesne afty. Jedna piekielnie boli, a mi z każdą godziną wychodziły kolejne, aż było ich około 15, wewnątrz ust, na języku, w końcu w gardle... Płakałam podczas przyrządzania potraw, ale nie chciałam rezygnować z wigilii. Wieczór jakoś minął, ale ja już zaczęłam mieć kłopoty z poruszaniem się. Następnego dnia rano ogarnął mnie strach, gdy okazało się, że ból mięśni się tak nasilił, że nie byłam w stanie chwycić dłońmi poduszki, a z łóżka zejść o własnych siłach po prostu nie mogłam. Nie byłam w stanie chodzić, poruszałam się jak sparaliżowana. Byłam przerażona, pierwszy raz zdarzyło mi się coś takiego. Pojechałam znów na pogotowie. Lekarz podejrzewał grypę z uwagi na silne bóle mięśni, ale też zapalenie stawów. Dostałam silne leki, także na afty. Kiedy wyszlam ze szpitala, ledwie wsiadłam do auta. Nogi mi zesztywniały, ręce też... :(

W domu zażyłam leki. Od razu dostałam gorączki, oblały mnie siódme poty. Ale następnego dnia zaczęłam ruszać nogami...

Wierzcie mi, bardzo wówczas doceniłam to, że mam sprawne nogi. Cieszył mnie każdy krok. Dziękowałam Bogu za to, że mogę chwycić klamkę drzwi...

Zła byłam na siebie, że dążąc do perfekcji zagubiłam gdzieś po drodze swoje zdrowie. To głupie, wręcz nieodpowiedzialne. Już nigdy tego błędu nie powtórzę. Możnaby powiedzieć, że to jedno z moich noworocznych postanowień;)

Kilka dni po wigilii zrobiłam małe przyjęcie. Już bez wariacji, na spokojnie. Wpadli nasi przyjaciele wraz z rodzinką z Anglii. Było bardzo przyjemnie. Wspaniałe towarzystwo, miły klimat. To lubię najbardziej ;)

To kilka ujęć ze spotkania. Inspiracją w aranżowaniu stołu były dla mnie wnętrza restauracji p. Gessler. Bardzo spodobało mi się połączenie różanych obrusów z szydełkowymi...

W aranżacji widać nowe krzesła, które przyjechały do nas z meblami córci. Starych musieliśmy się pozbyć ze względu na metalowe klamry, które zmasakrowały większość moich pięknych rajstopek;)) ale i poraniły nogi...

Element obowiązkowy - świece...

Do kawy zaserwowałam upieczone dzień wcześniej pierniczki, zgapione okrutnie od jednej z blogowiczek ;)) (dzięki Jolanno!!)

Na zdjęciu widać też kwiatową kompozycję. Poprosiłam dziewczyny z kwiaciarni, by wykonały dla mnie mały bukiecik ze świeżych kwiatów, pragnąc tchnienia wiosny w domu. Babeczki zaszalały i zrobiły kompozycję godną wykwintnego przyjęcia;)

Następny post będzie już z fotografiami pokoju córci.

Teraz idę odpoczywać. Sylwestra spędziłam w domu (z uwagi na żałobę), za to w Nowy Rok poszalałam z rodzinką na górskich stokach. Mam nadzieję, że spełni się przysłowie "Nowy Rok jaki - cały rok taki", bo było naprawdę wspaniale;))

Pełna radości ściskam Was mocniuchno!!

Od serca...

2010-12-24T06:51:00.001-08:00

Za oknem ciemno…
cichutko puszyste ścielą się płatki
Niech serca się z sercem podzielą
jak wigilijnym opłatkiem

Pełnych miłości i domowego ciepła
Świąt Bożego Narodzenia
wszystkim wspaniałym blogowiczkom

i blogowiczom

życzy Kasia z rodziną ;)

Krótki post

2010-12-23T02:09:00.000-08:00

Nie, to jeszcze nie życzenia.
Chciałam się z Wami podzielić moją "radoscią" ;)
Otóż w dniu dzisiejszym, czyli DZIEŃ przed wigilią przywieziono mi meble.
Tak. Wyobraźcie sobie ten ambaras - sprzątanie, pichcenie i.. urządzanie pokoju. Ja chyba zwariuję!! Wczoraj szybciuteńko malowałam ściany. Dzisiaj jestem - delikatnie mówiąc - połamana. W dodatku ostatnio w pracy, w moim gabinecie hulał taki wiatr (początkowo myślałam, że ów dźwięk to samolot), że chyba przewiało mi korzonki ;( Chodzę niczym babuleńka.. Mało tego. Ledwie mówię, bo buzię mi wypełniły bolesne afty... :( Nie wiem czy dam radę ze wszystkim..
Teraz zrobiłam sobie przerwę, zaraz idę kończyć malować pokój córci. Ręce mi mdleją.. Ach....
Mimo wszystko ściskam Was mocno i życzę miłych przygotowań.. ;)

Kartkomania;)

2010-12-16T10:31:00.000-08:00

Witam po długiej przerwie.
Od razu się tłumaczę - zastój w pisaniu bloga wynika z chwilowego (jak mniemam) natłoku prac w domu. Jestem w trakcie urządzania pokoju córci, sprzątania mieszkania przed świętami i.. produkowania w skali niemalże już masowej;) kartek świątecznych. Zaczęło się od wizyty w sklepie papierniczym i wygrzebania wspaniałych, cieszących moje łakome na błyskotki oko kartek ozdobnego papieru. Wykonałam kilka kartek dla siebie, potem około dwudziestu do pracy (wysyłane były do różnych instytucji); potem kartki spodobały się Pani E., Pani M., Pani B. ... ;)) i poszło hutrowo. Teraz już ukończyłam ostatnich 10 sztuk na zamówienie. Oczywiście robótkę zwieńczyła sesja. Kiepska bo kiepska, ale jest;)

Mam naprawdę dużo pracy. Niemądrze troszkę pogrążyłam się w remoncie przed świętami, ale... Łóżko przyjechało do mnie niespodziewanie wcześnie, stąd nieodparta chęć robienia kolejnych elementow wystroju pokoiku.

Ach tak, co do łóżka.

Chwaliłam się już, że sama je zaprojektowałam. Koncepcja się trochę zmieniła przy składaniu zamówienia, bo miało być czarne, ale- jak pisałam- Pan W. doradził jasne. Druga sprawa, zaznaczyłam, że nie przepadam za serduszkami, kwiatkami itp., choć ostatecznie powierzyłam zadanie wykonania Panu W. i całkowicie jemu zaufałam. I mam kwiatki. Ale wierzcie mi, kiedy to łóżko zobaczyłam (jeszcze nie zmontowane), kolokwialnie mówiąc szczęka mi opadła.. ;)) Nawet sam Pan wykonawca widząc zapewne moją zaskoczoną papuchę w kształcie :D podsumował: "piękne, nie..??" :))

Zdjęcia jeszcze nie pokazuję, bo w pokoju panuje ogólny chaos, w dodatku jestem przed malowaniem ścian.. Pokażę pokój w całej okazałości w styczniu, gdy dojdą mebelki.

Teraz jestem na etapie gromadzenia cudeniek do ozdobienia małego królestwa (TCKLN czyli To Co Kasiulki Lubią Najbardziej - zbiór niekoniecznie pożytecznych drobiazgów, bez których mój dom nie byłby moim domem;) ) oraz wykonywania elementów z metalu (maluję podpory do półki i starą lampę w zamkowym stylu). Nadmieniam przy okazji, że chcę sprzedać lampę, która w chwili obecnej wisi u córeńki. Zdjęcie jest w poście o pokoju małej, jakoś tak stosunkowo niedawno publikowałam. Lampa ma 3 latka, w b.dobrym stanie, no i naturalnie przerobiona przeze mnie z wykorzystaniem decoupage'u;) Zainteresowanych proszę o maila.

To tyle.. uciekam do łóżeczka. Wczesne wstawanie mnie wykańcza. Dla mnie wstać o 6:00 to tak jakby wstać o 2:00 w nocy. Natomiast ilość snu, która mnie satysfakcjonuje, to min.10h ;)) Teraz mamy 20:00... zaraz.. zanim się umyję.. przebiorę... to już TYLKO 9h...matko, uciekam!!!

Ściskam;))

Nowe plany..

2010-11-21T10:43:00.000-08:00

Witam...
Długo mnie nie było. Zaglądałam do Was regularnie, lecz sama nie mogłam zabrać się do pisania. Ciągle coś...
Pochłonęła mnie praca, obowiązki i choróbsko. Tydzień przeleżałam z zapaleniem węzłów chłonnych :/ Ale już dobrze, i to jest ważne.

Obecnie jestem w trakcie realizacji swoich kolejnych pomysłów. Aranżuję sobie na nowo miejsce przy kanapie. Biblioteczka nie w pełni się sprawdziła. Poza tym brakuje mi miejsca na kwiaty. Mam na celu tak zaaranżować ściankę, by nabrała charakteru relaksacyjnego kącika, takiego, w którym przyjemnie będzie siedzieć z ulubioną lekturą i popijać herbatkę.. Mają być kwiaty, czekoladowy kolor, wiszący duży lampion i stare zdjęcia. Zamierzam namalować pas imitujący elegancką tapetę z kwiecistym wzorem. Cóż, zobaczymy co z tego wyjdzie ;)
W ostatnim czasie nabyłam kilka drobiazgów, do których moje serducho uśmiechało się od roku. Chodziłam, oglądałam, podziwiałam i chuchałam, by na mnie czekały...

Poniżej fragment nowego stojaka na papierowe ręczniki..

i kwiaty, które mają się znaleźć w aranżacji ścianki..

a tu serweta w słodki, różany wzór (ogarnęła mnie ostatnio jakaś taka nieodparta potrzeba eksponowania świeżych, wiosennych akcentów..)

i jeszcze jeden drobiazg - szklane, wiszące świeczniki, tworzące niesamowity klimat wieczorem... ;)

Co do pokoju córci..

Nadarzyła się sposobność zakupu mebelków. W końcu mogę urządzić pokój według pierwotnego planu. Na początku kupowałam mebelki, których nie będzie mi szkoda, gdyby uległy atakowi małej artystki. Komoda nie jest zniszczona, lecz zdecydowanie lepiej bedzie zastąpić ją wysoką szafą, bo rzeczy wciąż przybywa. Łóżko jest okropnie brudne... a ja już nie mam sił z tym brudkiem walczyć. Czyściłam już to to chemicznie, było czyste.. przez miesiąc mniej wiecej. Teraz wstyd kogokolwiek wpuścić do pokoju. Chciałam je obić ciemnym materiałem, ale pomyślałam sobie, że fajnie byłoby wreszcie zrealiwować swoj pomysł na łóżko córciowe. A marzyło nam się takie z metalu. Zamierzałam kupić w ulubionej galerii, jednak to byłby dla mnie za drogi interes... Kilka tygodni przeglądałam rozmaite strony w internecie poszukując inspiracji. Naszkicowałam projekt i pojechałam do pana, który z metalu tworzy prawdziwe cuda. Miało być czarne, bo mnie absolutnie najbardziej podoba się czarny metal. Jednak zasugerowano mi białe. Nie bardzo chciałam, ale pan przekonał mnie sprytnie tym, że postarzy je złotą przecierką... nie sposób było się oprzeć;)) Teraz czekam. Czekać będę miesiąc.

Mebelki już też zamówiliśmy. Będą takie jak w pokoju dziennym, woskowane. I tak jak u mnie, będą w różnym wybarwieniu (nie jestem zwolenniczką kompletów, są dla mnie zbyt oczywiste, a ja kocham to, co inne, nietypowe, a wręcz dla niektórych dziwne;) ) Ogólna idea jest taka, że pokój ma być dziewczęcy, romantyczny, a motywem przewodnim tym razem będą ptaki;) Ma to być pokoik czarodziejski... ;))

Oto moje inspiracje - zdjęcia znalezione w sieci:

Pozdrawiam serdecznie wszystkie nowe "obserwatorki" i dziękuję Wam wszystkim, którzy

znajdujecie czas, by do mnie zajrzeć;))

Uległam "dyniomanii"

2010-10-30T12:23:00.000-07:00

Zainspirowana wspaniałymi aranżacjami jesiennymi znalezionymi w internecie, postanowiłam przyozdobić i swój dom pięknymi barwami. Dzięki uprzejmości pewnej Pani, z którą pracuję, materiału do dekoracji miałam sporo. Tak.. ;) wystarczyło, że powiedziałam iż chciałabym zakupić dynie ozdobne, ale są stanowczo za drogie.. i na drugi dzień dostałam caaałą reklamówę ślicznych dyniusi ;)

"Wyjechałam" też przy okazji z biurkiem do pokoju córci. Uznałam, że małej przyda się już takowe... niestety jednak okazało się, iż moje wysiłki i siódme poty były zbędne.. . Muszę przytaszczyć mebel z powrotem, bo dla córci biurko jest Za Czarne :D

W swojej aranżacji wykorzystałam liście zebrane podczas ogromnie przyjemnego porannego spaceru z córeńką, gałązki z szyszkami, wspomniane dynie, suche iglaki, żołędzie oraz suszone hortensje, wrzos i lawendę.

Oto efekt dzisiejszych twórczo-dyniowych zapędów... ;)

Listki przymocowałam za pomocą dwustronnej taśmy...

Życzę Wam miłej niedzieli...

Z dedykacją dla Hrabiego...

2010-10-23T00:23:00.000-07:00

... i wszystkich, którzy kochają zamczyska ;)
Oto kilka ujęć z wizyty w zamku Książ.
Lepszej pogody być nie mogło, było po prostu magicznie...

Pozdrawiam Was nostalgicznie... ;))

Romantycznie...

2010-10-16T07:51:00.001-07:00

Witam.
Dziś o moich romantycznych ciągotach i pewnym sklepie.
Bardzo lubię dekoracje w romantycznym, angielskim stylu. Zresztą pewnie nie ja jedna... Szczegolnie na wiosnę odczuwam silną potrzebę dekorowania domu różanym motywem. Teraz, jesienią, również brakuje mi kwiatów wszelkiej postaci, a już najbardziej wtedy, gdy dzień jest ponury. Zamówiłam niedawno nawet kwiatowy obrus. Mam wielką ochotę napić się herbaty w romantycznej scenerii... ;)
Poniżej mój jesienny bukiet (czyli to, co porwałam z działeczki mojej teściowej). Chciałam Wam też pokazać zeszyty, które udało mi się ostatnio zakupić. Tak mnie ujęły swą "słodkością", że zakupiłam kilka sztuk. Jeden do pracy, natomiast pozostałe wykorzystam na przepisy. Na ostatnim moim zdjęciu kaloszki;) Tak, udało mi się w końcu kupić. W sklepach nie szukałam, bo stópkę mam tycią - nie było szans, by coś znaleźć. Znalałam w internecie firmę, która ma w ofercie damskie kalosze w małym rozmiarze. Jestem bardzo zadowolona. No i... też są takie słodko-romantyczne;))

Przy okazji tego "romantycznego posta" chciałabym Wam również zaprezentować pewien sklep, który ostatnio odkryłam w internecie. Jest to sklep The Old House. Przypadł mi do gustu, gdyż w ofercie ma mnóstwo słodkich elementów dekoracji wnętrz. Można tu nabyć równiez mebelki oraz piękne, kwieciste materiały. Sami się przekonajcie;) Polecam obejrzeć galerię produktów. Ponizej kilka moich faworytów...

Polecam..

i życzę miłego wieczoru ;))

Z córciowego..

2010-10-15T10:31:00.001-07:00

Witam..
Oto kilka ujęć z pokoju córciowego, po zmianach naturalnie, bo.. miesiące bez zmian to miesiące stracone ;D
Lampa, którą widać na fotografii, to stara lampa, tyle że przeze mnie przemalowana i nieco zdecoupage'owana;)

Pokój ciągle jeszcze nie taki, jaki ma być. Meble takie, ot, "z doskoku" , ale na razie musi tak pozostać. Etap malowania po ścianach mam (mam nadzieję) za sobą, więc można zacząć coś powoli planować..

Zmęczona, niedospana, z podkowami pod oczyma i włosami sztywnymi niczym ogrodzeniowa metaloplastyka ;) lecz szczęśliwa, że Was mam ;) ściskam bardzo, bardzo mocno!!

2010-10-07T05:08:00.000-07:00

Witam;)
Niewiele mam ostatnio czasu na przeglądanie blogów tudzież skrobanie na swoim.. Pochłonęły mnie całkowicie obowiązki związane z nową pracą (czyli zorganizowaniem się w nowym miejscu), a także te domowe... Szybciuchno chciałam Wam pokazać co niedawno "wymodziłam" ;)
Nie wiem, czy pamiętacie mój tagrowo-starociowo-wrocławski nabytek, czyli jakąś taką ozdobę w rycerskim stylu. Uraczyła mnie wówczas rama tego "czegoś". Leżało to to kilka dobrych tygodni na dnie szafy i czekało, aż pani właścicielka wpadnie na jakiś pomysł;)

No i pewnego dnia wyjęłam cudo z szafy, chwyciłam młotek, poszperałam w swoich papierniczo-decoupage'owych szpargałach i.. wyszło To:

A tutaj... mój własny, osobisty kominek;D Włączam tv i.. gotowe!! A efekt jaki.. Mój M. twierdzi, że podświadomość płata mu figle, bo na widok paleniska jest mu gorąco;) Cóż, efekt sam w sobie dość realistyczny.. mój maleńki sąsiad (taki słodziański roczny bobas) na widok ognia też krzyczał "agiii", i niech mi ktoś powie, że to nie prawdziwy kominek!! ;)))

M. wychodząc do pracy na nocną zmianę zwrócił mi uwagę: "tylko pamiętaj, zgaś kominek przed spaniem". Ja na to "jak to zgaś?! dmuchać będę!!"

Ściskam mocno!!

;)

Jak na Giewoncie... ;))

2010-09-28T07:16:00.000-07:00

Witam Was kochani;)

Głowa mi pęka z nadmiaru informacji, nowinek i wrażeń. Mimo to jestem szczęśliwa, gdyż - i to jest właśnie to "cśśś" z poprzedniego posta - dostałam znów pracę w zawodzie. Cieszę się, że mogę się realizować, nie zamierzam jednak rezygnować z malowania. Staram się znaleźć czas na wszystko, aczkolwiek.. od dwóch dni szukam, szukam.. i go nie znajduję... .

Muszę się z Wami podzielić moimi perypetiami w związku z miejscem pracy. Otóż pracuję na wsi, a pod opieką mam sp i gimnazjum (mam nadzieję, że mnie nie zjedzą;) ). Nie narzekam, wręcz przeciwnie - kocham wieś, o czym zapewne wiecie. Zazwyczaj jednak, gdy znajduję się w nowym miejscu bądź sytuacji, dopada mnie gapiostwo. Nie obyło się więc i tym razem bez kłopotów;). Pierwszego dnia chcąc wyglądać należycie wskoczyłam w wysokie szpilki. Tymczasem okazało się, że zamiast chodnika czy chociażby kostki brukowej na ziemi tylko błoto, trawa i błoto. Kiedy więc przeszłam się po terenie poczułam się jak ta na tym Giewoncie :D

Z racji błotnego utonięcia dziś już jechałam nie w szpileczkach, lecz w kaloszach... ;)

Wczoraj z kolei spotkałam się z koleżanką, która mi bardzo ostatnio pomogła. Zupełnie bezinteresownie. To naprawdę wspaniała osoba. Chcąc się odwdzięczyć namalowałam dla niej obrazek do kuchni, dokupiłam zapachowe świeczuchy i wczoraj właśnie złożyłam niezapowiedzianą wizytę. Było bardzo miło;)

Chciałam Wam jeszcze pokazać cudo, które zakupiłam na targu staroci w sierpniu. To bardzo zniszczona ława, ale nie mogłam się oprzeć urokowi ludwikowskich nóżek i rzeźbień. A kupiłam ją naprawdę tanio. Dotychczas zajmowała miejsce na balkonie. Teraz stanęła w domu, bym mogła się jej dobrze przyjrzeć i ustalić, jak ją pomalować...

Teraz zmykam odpocząć, gdyż pierwsze dni w pracy okropnie mnie wyczerpały...

Życzę Wam dużo pogody ducha w dzisiejszym ponurym i chłodnym dniu.. ;)

Wspominki..

2010-09-24T04:14:00.000-07:00

Witam;)

Dziś troszkę nie na temat - kilka ujęć z przyjęcia urodzinowego.

Było kameralnie i niedługo, gdyż gorączkowałam i czułam się ogólnie fatalnie..

Zaserwowałam między innymi tartę z przepisu, który dostała Elle, i podobnie jak Ona zastosowałam migdały zamiast orzechów. Dziękuję dziewczyny, wyszło wyśmienicie!!

Moja córcia mnie wówczas rozbawiła.. Kiedy zobaczyła, że dostałam od mamy czekoladki, krążyła wokół nich przez kilka minut. W końcu nie wytrzymała i spytała mnie: "mamusiu, czyje są te czekoladki?" Odpowiedziałam, że moje, gdyż dostałam je od babci. Niuśka na to: "ale ty mamusiu umiesz się dzielić, prawda?" ;) Potrafi zadbać o swój interes..

Troszkę się u mnie pozmieniało..;) ale o tym innym razem.

Teraz zabieram się za porządki. Mam też do zrobienia coś ważnego, dla kogoś ważnego.. Ale na razie cśśśśśś..... ;)

Wam wszystkim ślę dużo, dużo słońca!!

Wyniki Candy..

2010-09-20T07:54:00.000-07:00

Witam serdecznie;)
Dziś odbyło się rozstrzygnięcie Candy.
Przede wszystkim chciałabym wyrazić swoją wdzięczność za Wasze uczestnictwo. W losowaniu wzięły udział 92 osoby. Wszyscy, którzy podpisali się pod postem zdążyli na czas;)
Szczerze zdumiała mnie ilość zgłoszeń. Bardzo Wam dziękuję za wspólną zabawę!!

Poniżej uwiecznione losowanie; zwyciężczynię wybierała moja córunia.

Oto losy...

..córcia wybiera...

..otwiera...

..i...

.. serdecznie gratuluję Florentynie!! ;)

Jeszcze raz dziękuję Wam wszystkim za wspólną zabawę. Ciebie, Florentynko, proszę o maila;)

Uciekam kochani.. Jestem okropnie chora, córcia moja również, aczkolwiek mała jest na szczęście w dużo lepszym stanie ode mnie. Leżę i wygrzewam obolałe korzonki. No tak, moje korzonki od niedawna są o rok starsze, cóż więc się dziwić, ze tak bolą... ;))

Życzę Wam wszystkim dużo zdrówka!!

Jesiennie

2010-09-15T10:38:00.000-07:00

Ot, taka moja jesienna aranżacja.

Gałązki zerwane podczas dzisiejszego spaceru, pomiędzy nimi zasuszone hortensje.

Nazbierałyśmy dziś z córcią kasztanów, musiałam je jednak umyć. Gdy wyschną, również z nich uczynimy dekorację.

Bardzo cieszy mnie, że moja zaledwie czteroletnia córcia odczuwa potrzebę ozdabiania i upiększania powierzchni, na której żyje. Kiedy wracam do domu z kwiatami, już od progu krzyczy, że też chce je mieć w pokoiku. Kiedy wieszałam w kuchni pęki wrzosów i lawendy, musiałam również umieścić takowe u małej księżniczki;)

Wczoraj obiecałam jej, że po powrocie z przedszkola pozbieramy kasztany. Niestety okropnie padał deszcz, co wywołało smuteczek. Na szczęście udało mi się udobruchać malucha doniczkowym, drobniuchnym kwiatuszkiem... w kolorze różowym naturalnie;))

Ściskam... ;)

Obrazek z kolekcji "Sielskie klimaty" ;)

2010-09-14T23:11:00.000-07:00

Witam Was serdecznie.

Dziś prezentuję obrazek z sielskiej kolekcji, malowany na sklejce, z wykorzystaniem decoupage'u.

Dostępny w Alei Artystów za grosze dosłownie ... Gorąco polecam ;)

Życzę Wam wszystkim miłego dnia... ;)

Lubię...

2010-09-13T00:51:00.000-07:00

Witam serdecznie.

Trzy osoby zaprosiły mnie do zabawy w "Lubię...", a były to: Fuerto, Konstancja30 i Decomarta, za co serdecznie dziękuję.
Otóż..
LUBIĘ:

Śpiew ptaków

Zapach kawy

Nastrojową muzykę (jazz, smooth jazz, irish, orientalną i klasyczną)

Las wiosenną porą, a zimową - wygrzewanie się przy kaloryferze i świecach

Operę i teatr

Delikatne kwiaty i tajemnicze ogrody

Obdarowywać innych dobrocią i uśmiechem, jak również być obdarowywaną

Nietuzinkowych ludzi (mam na myśli osoby inteligentne, z pasją, o oryginalnym wyglądzie, sposobie ubierania się, nie przejmujące się opinią innych, odważnie idące przez życie)

Oryginalną biżuterię

Literaturę fantastyczną i fantastyczną beletrystykę (Tolkien i HP, przy czym w Potterze fascynuje mnie scenografia i niespotykana fantazja autorki)

To tyle;)

Do zabawy zapraszam osoby, które dotychczas nie brały w niej udziału.

Poniżej zamieściłam zdjęcia z małego przyjęcia z przyjaciółmi. Było bardzo sympatycznie. Zaserwowałam krem z kurek i szparagów w połączeniu z grzankami ze szczypiorem, sałatkę z pieczarek, a na deser podałam upieczone wcześniej rogaliki z wiśniowym nadzieniem i aromatyczną czekoladę na gorąco.
Pokazałabym Wam moje rogaliki, ale... Cóż, czasem moja inteligencja mnie samą zaskakuje:/ Kiedy robiłam zdjecia, w aparacie pojawił sie komunikat "karta pełna", więc postanowiłam zrzucić dotychczas zrobione zdjęcia na komputer. Chwilę później pomyślałam "po co zrzucać? szybciej będzie, jak sformatuję kartę" !! Nie wiem co mi się wtedy stało. Widocznie w natłoku zajęć, spraw na głowie i ciągłej bieganiny moje komórki szare postanowiły zrobić sobie chwilę odpoczynku;D

Prezentuję więc całe Dwa zdjęcia z piątkowego spotkania.. ;)

Teraz uciekam malować. Ach, zamierzam też poszukać w internecie kaloszy;) Z uwagi na mały rozmiar stopy i funduszy;) nie mam czego szukać w sklepach stacjonarnych.. Może macie namiar na jakiś sklep z ładnymi modelami...?

Pozdrawiam ciepluchno!!

Inspiracje

2010-09-09T21:49:00.000-07:00

Witam o poranku;)

Z nadmiaru całotygodniowych emocji cierpię na bezsenność. Jak co rano przejrzałam blogi, poczytałam, pozachwycałam się...

Bardzo spodobał mi się post Iki z Mojego wędrowania. Pisała o tym, jak wspaniale spędziła wczorajszy poranek. Bardzo, ale to bardzo chciałabym też mieć taką możliwość wyskoczenia gdzieś na dobrą kawkę. Niestety, ja nie mam dokąd:/ Pozostaje mi zadowolić się kawusią domową. Całe szczęście, że zaopatrzyłam się w dobry ekspres i na codzień mam choć namiastkę kawiarni...

Często bywam w Poznaniu. Czasem odwiedzam bliskie mi kobietki, czasem zaś załatwiam jakieś sprawy. Zawsze jednak staram się znaleźć chwilkę, by wejść do jakiejś kawiarenki czy restauracji. Kiedyś zadowalały mnie obiady w popularnych punktach spożywania rzeczy niezdrowych;) Teraz natomiast stałam się poszukiwaczką miejsc ciekawych. Takich, gdzie można owszem zjeść, wypić, ale też nacieszyć oko. Wszędzie szukam inspiracji..

Mam już takie swoje miejsca, które przyciągają mnie niczym magnes. Czasem podczas pobytu w mieście szukam byle wymówki (że jestem bardzo głodna, że brzuszek boli, że jestem senna), by wejść gdzieś, popatrzeć i docenić to, ile ktoś serca włożył w aranżację wnętrza i zapewnienie gościom poczucia komortu. W osobie, która tworzy piękne wnętrza widzę bratnią duszę, bo obie wiemy, że każdy detal, każda doniczka czy serwetnik świadczą o wyjątkowości miejsca...

Tego lata poznałam Bażanciarnię (restauracja M.Gessler). Ogródek restauracji oczarował mnie swym romantycznym klimatem. Dostarczył mi pomysłu na zaaranżowanie czegoś w mieszkaniu, ale to na razie tajemnica;) Kiedy tylko będą środki, zabiorę się za realizację pomysłu...

Dziś mam pole do popisu. Wieczorem wpadną znajomi. Szykuję coś dobrego, muszę też zadbać o dobry nastrój. Uwielbiam wprost przyjmować gości i sprawiać, by czuli się u nas wyjątkowo..

Ach, a co do moich emocji, o których pisałam na wstępie. Otóż wczoraj odbyłam pierwsze zebranie w przedszkolu. Zapoznałam się z tym i owym i posłuchałam o córeczce. Po powrocie do domu rozpierała mnie duma. Jeszcze przed wejściem do domu biegałam za jakąś ciekawą książeczką w nagrodę dla mojego dzielnego przedszkolaka.

Zdaje się, iż odkrywam na nowo radość z bycia mamą ;D

Tym, którzy zostawią zawsze słówko - dziękuję. Wam wszystkim zaś życzę dziś dużo uśmiechu..;)

Romantycznie..

2010-09-08T23:00:00.000-07:00

Witajcie kochani;)
Za oknem ukochana przeze mnie pogoda, czyli deszcz. Kiedy tak leje i wieje chłodem, robię sobie dobrą herbatę, zapalam świeczki, zasiadam przy biurku i maluję. Uwielbiam...
Oto efekt mojej pracy:
obrazek w romantycznym stylu, malowany na płótnie (różyczki decoupage'owe), wielkości 20/20cm. Idealny dla miłośników słodkich aranżacji;)
Dostępny na Alei Artystów.

Naoglądałam się ostatnio pięknych lawendowych postów, miedzy innymi u MariiPar z Zielonego kuferka i u Ateny z Drewnianej szpulki. Już jakiś czas temu i ja udekorowałam dom cudnym kwieciem. Lubię zarówno lawendę jak i wrzos...

A w mojej kuchni suszą się prawdziwki;)

Nie, nie nazbierałam w lesie. Poszłam na łatwiznę - kupiłam. Na dworze straszny chłód, nie chciałabym się przeziębić, poza tym nie mam czasu.. i.. nie kupiłam jeszcze kaloszy... No tak, to nic innego jak tłumaczenie własnego lenistwa ;D
Na fotografii widać stojący na okapie sielski obrazek, który pokażę następnym razem...

Kilka osób zaprosiło mnie do zabawy w "Lubię...". Dziękuję i zobowiązuję się poświęcić temu następny post. Muszę się zastanowić co umieścić w dziesięciu zaledwie punktach;)

Życzę Wam wszystkim dużo ciepła...

;)

Hortensjowo...

2010-09-07T09:15:00.000-07:00

Witam serdecznie;)

Przedstawiam Wam kochani mój najnowszy obrazek. Jest kopią tego, który wystawiłam w Candy. Ubóstwiam hortensje, dlatego też z ogromną przyjemnością tworzę takie obrazki;)

Malowany na płótnie (blejtram), wielkości 15/15cm.

Dla miłośniczek tego jakże romantycznego kwiatka - obrazek do nabycia na stronie:

www.aleja-artystow.pl

Ściskam mocno i uciekam do kurodomowych zajęć ;))

Migawki i mamusine stresy...

2010-08-30T11:47:00.000-07:00

Witam serdecznie.
Wpadłam na chwilkę, by podziękować Wam za miłe komantarze. Zaglądam między jednym praniem a drugim, czytam, uśmiecham się... ;)
Co do stresu, cóż... córuniek za dwa dni idzie do przedszkola. Księżniczka przeżywa, ale mama zdaje się jeszcze bardziej.. ot, takie tam matczyne troski...
Poniżej kilka ujęć, na których widnieje między innymi jeden z upominków, które otrzymałam podczas niedawnej wizyty rodziny. Kobietki dobrze wiedziały czym mnie zadowolić - otrzymałam dobre winko i lawendową świecę, cudeńko...
Ach, sesja wynikła z chwilowego sterylno - uporządkowanego stanu mieszkania tuż przed przyjazdem gości. Ci, którzy mają w domu około czteroletnie dziecię wiedzą, iż to stan baardzo krótkotrwały. Taki zaledwie chwilowy błysk... ;))

Życzę miłej nocy...

Dobranoc ;)

Mieszkanko mamy...

2010-08-26T23:03:00.000-07:00

Witam Was serdecznie;)
Zgodnie z obietnicą zamieszczam zdjęcia z mieszkania mamy po remoncie. Niestety nie znalazłam fotografii "sprzed" ( na każdej ktoś coś zasłania..). Opiszę pokrótce jak wnętrza wyglądały przed remontem.
Otóż kuchnia pomalowana była szpitalno-zieloną olejną farbą. Stały w niej baaardzo stare szafeczki, białe (czy może ecru, bo pożółkłe;) ), na zewnątrz zdobiły je plastikowe, pomarańczowe pojemniki na mąki itp. Nadrzędnym więc założeniem podczas odnowy kuchni było "żadnych plastików". Okno, które widać na zdjęciu poniżej było malowane białą farbą olejną, a warstw było tyle, że mama moja która to to skrobała miała już w nocy senne koszmary... Nawet pan podłączający gaz się dziwił.. okazało się bowiem, iż dzielna mamusia jest jedyną w bloku osobą, która podjęła się renowacji okna (inni mieszkańcy po prostu się go pozbyli).
Co do pokoju, stał w nim nijaki segment, mnóstwo jakichś foteli, puf... tzn. nie było ich mnóstwo.. po dwa w zasadzie, ale wrażenie sprawiały jakby ich było więcej. Właściwie to wszystkiego było za dużo - obrazki, obrazeczki, kwiatki tu i ówdzie, sztuczne w dodatku (ale takie stare sztuczne, bo współczesne doskonale udają żywe rośliny), i caaała masa porcelanowych bibelotów ;D Zawsze podziwiałyśmy z mamą śp.babcię, która ze stoickim spokojem wycierała z drobiazgów kurze... ;)
Ach, naturalnie na ścianie była tapeta, żółta w dodatku, w jakieś wzorki.
Przedpokój zastawiony był szafą, która rozeszła się pod wpływem jednego kopnięcia mojego M. ;)
Ogólnie rzecz biorąc wszystko było ciemne, pozastawiane, pomieszane.. Mieszkanie maleńkie, kuchenka tym bardziej, jednak udało się co nieco zdziałać. Nie zrobiłam jeszcze zdjecia kuchni czy pokoju w całej okazałości, gdyż podczas sesji w mieszkaniu było jeszcze mnóstwo szpachelek, farb, folii itp. W pokoju dziennym natomiast brakowało ławy i sofy. Ale myślę, że kiedyś jeszcze pstryknę;)

Tu chciałabym zwrócić uwagę na firaneczkę, którą mama wydziergała na szydełku. W dodatku to jej projekt.. według mnie jest przecudna..

Co do kuchennych mebelków...
Dolne zamówiliśmy w BRW, natomiast wieszanie czegokolwiek dużego na ścianie odradziłam mamie, by nie pomniejszać kuchni. Powiesiłyśmy jedynie szafeczkę narożną, wyszperaną w ulubionym sklepie z antykami. Półki natomiast zrobiłam ze ścinków starej deski i metalowych wsporników..

Poniżej rzut na córciowy zegar;)
(właśnie zauważyłam to coś na środku blatu stołu.. wygląda jak mały lampionik, a to pojemniczek z farbą;) )

Reling, który widać na zdjęciu poniżej to taki kasiowy wymysł.. Z mojej weneckiej półeczki już jakiś czas temu zdjęłam drążek z haczykami, do tej pory leżał więc zakurzony za komodą. Pomyślałam, że można go wykorzystać w kuchni, pomalowałam więc jedną z desek na kolor złamanej bieli i na wsporniki założyłam niepotrzebny dotychczas element..

A tutaj efekt szperań mojej mamy :D Jestem pewna, że to po niej odziedziczyłam zamiłowanie do buszowania w starociach..

Przez okienko widać kredens, który również przywędrował do mamy ze sklepu z antykami.
Niżej natomiast efekt pracy zdolnych, kwiaciarnianych rączek;)

Kiedy zamieściłam fotografie wykonanego przeze mnie zegara pisałam, ze do kompletu wykonałam obrazki. Powiesiłam je nad starą, przywiezioną niegdyś przez śp.babcię z Francji półeczki na przyprawy..

Tu z kolei doniczki, które wynalazłam w ulubionej galerii..

Jeszcze lampa przytargana z Czacza...

.. i zegar przytargany ze sklepu..

(widziałam tę przerażoną minę mamy, gdy jej go przyniosłam;) ale już się przyzwyczaja do zegara-giganta)

W maleńkim mieszkanku znalazło się miejsce na nowe meble, dekoracje, ale też jest kawałek przestrzeni dla sentymentalnych drobiazgów. Jednym z nich jest święty obrazek po mojej babci. Obrazek, który podarował Jej podczas wojny pewien młodzieniec, zakochany i pełen nadziei, że do Niej wróci. Niestety, żołnierz nie przeżył. Pamięć jednak żyje, a obrazek mieszka nadal u mamy... ;)

To tyle na temat mamusinego domu.

Kolejny post - mam nadzieję - poświęcę temu, co ostatnio wymalowałam.

Kochani, jeszcze słówko o romantycznym weekendzie, na który zaprosił mnie mój M.

To było coś wspaniałego.. Byłam przekonana, że zostanę zabrana do jakiegoś przytulnego pensjonatu i spędzę przyjemne chwile spacerując po górach i popijając chłodnym wieczorem winko. Wszystko jednak przeszło moje oczekiwania. Mąż zaprosił mnie do pałacyku ze SPA... Nie spodziewałam się. Było cudownie, magicznie. Orientalne zabiegi, pełen relaks, kolacja przy świecach i płatkach róż... Do domu wróciłam odprężona, wygładzona;) i niezmiernie szczęśliwa z powodu posiadania Takiego męża... :))

Dla głodnych wnętrzarskich wrażeń link do pałacyku: www.palacmargot.pl

Rozmarzyłam się... ;)

Zapraszam Was kochani nadal do mojego Candy.

Pozdrawiam bardzo, bardzo ciepluchno!!

Ogłaszam moje pierwsze CANDY ;)

2010-08-19T23:58:00.000-07:00

Witam Was serdecznie!!
Wróciłam z urlopowych "wypadów" na dobre. Pomimo małego wypadku szczęśliwa, odmłodzona, stęskniona za malowankami i blogowaniem. I za blogowiczkami Naturalnie ;))

Tak się składa, że to mój setny post. Z tego tytułu ogłaszam swoje pierwsze CANDY.
Do zdobycia wykonany przeze mnie na tę okazję obrazek "Hydrangea". Do powieszenia na ścianie, sklejka 20/20cm.
Zasady większości znane. Wystarczy zamieścić pod tym postem komentarz. Blogowiczki proszę o zamieszczenie informacji o konkursie na swoich blogach; do zabawy zapraszam też oczywiście osoby nie mające bloga (proszę przy tym byście zamieściły/-li w komentarzu imię bądź pseudonim).
Candy trwa do dnia 19 września. Losowanie odbędzie się 20września.

Do zdobycia...

Zapraszam serdecznie!!

;)

Rocznica... (przepraszam za literówki, problem techniczny)

2010-07-29T22:25:00.000-07:00

Rocznica. Doczekałam się;)
Z tej okazji, naturalnie, kilka wspomnień...

Kiedy wspominam swój slub myslę, że nie mógł być piękniejszy. Wesele zresztą też.
Cała ceremonia zaplanowana była - jak to teraz bywa - ponad rok wczeniej. Byłam wówczas jeszcze na studiach. Glowę zamiast nauki zajmowaly mi suknie, kolie, walce itp. Chciałam, by bylo magicznie.
Najważniejszymi dla mnie były slub koscielny i pierwszy taniec.
Jesli chodzi slub, udało nam się umówic z panią,która jest pierwszorzędną spiewaczką operową. Wspaniała, ciepła osoba, obdarzona głosem wywołującym dreszcze.. Miała nam zaspiewać Ave Maria oraz jedną piesń przez siebie wybraną (to było cos, co miało charakter piesni koscioła protestanckiego, niemniej jednak wypadło rewelacyjnie). Chciałam, by spiewała też podczas naszego wejscia do koscioła, lecz nie było takiej możliwosci, bo od zawsze na wejsciu gra i spiewa organista. W czasie planowania tego najważniejszego dnia uległam fascynacji utworami zespołu TGD. Szczególnie pokochałam "Mój ląd", który zamiesciłam poniżej.
Podczas imprezy weselnej mial nam grac zespól prowadzony przez rodziców mojej koleżanki. Cala ta rodzinka jest niezwykle muzykalna i przesympatyczna. Kiedy się spotkalam z Ewą w celu podjęcia decyzji odnosnie tego, czy zdecyduję się na usługi zespolu jej rodziców, powiedziałam jej o mojej fascynacji TGD. Powiedziałam to zupełnie przypadkowo, po czym Ewa spytała, czy nie chciałabym, aby ona zagrała mi moją ulubioną melodię na flecie podczas ceremonii. Bylam w szoku, bo slyszałam, że gra na flecie, ale to... Zaskoczyła mnie i uszczęsliwiła jednoczesnie. Ustaliłysmy, że zagra "Mój ląd" w srodku ceremonii zaslubin. Dodam, że utwór ten był jej kompletnie nieznany.
Z racji tego, że studiowałam, zaprosiłam na wesele kilka najbliższych mi osób, natomiast dla wszystkich pozostałych członków mojej grupy przygotowałam własnoręcznie wykonane zaproszenia na sam slub. Liczyłam, że mimo wakacji, kilku osobom uda się przybyć. Zaprosiłam też naszego grupowego "rodzynka" - Piotra, który powiedzial, że postara się być na moim slubie. Na kilka dni przed tym dniem jednak Piotr wysłał mi sms-a w którym poinformował mnie, że niestety nie uda mu się przyjechać. Zrobiło mi się smutno, bo to była jedyna osoba z grupy, która zapewniala, że przyjedzie...
Nadszedł dzień slubu.
O poranku przywitało mnie piękne slońce. To już sprawiło,że byłam w dobrym nastroju, ale nie miało się na tym skończyć... ;)
Wszystkie przygotowania poszły dobrze. Tradycyjnie, ubieranie się w suknię w towarzystwie przymykającego co jakis czas oczy kamerzysty, powitanie w domu młodego i gosci, błogosławieństwo pełne łez i droga do koscioła. Dreszcze przeszły mnie gdy ujrzałam nasze wynajęte auto. Ciemne, błyszczące, niezwykle eleganckie, a przystrojone w delikatne róże i piórka, tańczące z każdym najlżejszym podmuchem wiatru...
Zajechalismy do koscioła. Czas wchodzić.
Patrzę przed siebie, nie ma niestety nikogo poza koleżankami zaproszonymi na wesele. Ale to nic, i tak jest pięknie. Patrzę na ołtarz. Cudnie przystrojony. A na prawo od oltarza jako lektor stoi Piotr. Zaplanowal to. Umówil się z naszym proboszczem (pomimo iż Piotr mieszka w innym miescie) że to on odczyta dla nas słowa "milosc cierpliwa jest..."
Wzruszyłam się.
Chce mi się plakać, ale nie, trzymam się mocno, bo makijaż taki cudny...
I jeszcze jedno..
Wchodząc do koscioła nie słyszę spiewu organisty. Nie słyszę też naszej spiewaczki. Slyszę "Mój ląd".
Ewa SPIEWA...

Pierwszy taniec też był ważny. Już półtora roku przed slubem chodzilismy na naukę tańca towarzyskiego. Ukończylismy pierwszy stopień, potem kontunuowalismy w celu opracowania ukladu walca angielskiego.
Nasi rodzice nic nie wiedzieli. Ani o tym, że tańczymy, ani o tym, iż planujemy zatańczyć na weselu prawdziwego walca.
Długo szukałam odpowiedniego utworu. Moja mama zawsze marzyła, bym zatańczyla do walca z "Nocy i dni", jednak nie chciałam tego, bo melodia jest smutna, a mama taka wrażliwa... ;)
Jako że jestem nieco staroswiecka (często smieję się, że powinnam się urodzić w epoce długich sukni i chadzania na bale), szukalam starej melodii. Walc wykonany przez Nat King Cole mnie Oczarowal;) Postanowilismy, że do niego własnie zatańczymy podczas naszego wesela. Członkowie orkiestry zaproponowali, że wykonają utwór w polskiej wersji (Zbigniew Wodecki), jednak odmówilismy. Walc straciłby swój przedwojenny czar. Puszczono więc walca z plyty, w oryginale, który zamieszczam poniżej...

Ach, co byl za slub... ;))

Teraz pozostaje wspominać.
Pozostaje uronić łzę na znak wdzięcznosci losowi, że bylo tak idealnie...

Kochani rozmarzylam się na calego;) Muszę już jednak zejsc na ziemię.
Zaraz biegnę do kosmetyczki. Dodam, że nastrój dzisiejszy daleki od tego sprzed pięciu lat. Otóż w nocy jakis paskudny komar pogryzl mnie w usta i teraz mam spuchnietą wargę z jednej strony;( Ale od czego ma się męża, który zawsze pocieszy w chwili smutku
"kochanie, kiepski fachowiec z tego goscia, który ci botoks wszczepił"
;D

Wiem, że to przeczytasz.
Kocham Cię.

Mając w nadziei, że czeka mnie wspanialy weekend, życzę tego i Wam;))

A to na życzenie przemiłej osóbki z Miejsca Sympatycznych Klimatów:

Dziadkowa witrynka ukończona;)

2010-07-28T00:09:00.000-07:00

Witam Was serdecznie..
Przedstawiam dziś zdjęcia szafy, jako że już powędrowała do zadowolonych właścicieli;)
Cieszy mnie to, że zdążyłam ją skończyć przed weekendem - w sobotę wyjeżdżam, będę więc spokojna z racji ukończonej pracy...

Dla osób, które były zainteresowane sposobem przerabiania mebelka: najpierw skrupulatnie obskrobałam wykałaczką wszelkie przypadkowe "maźnięcia" z poprzedniego malowania (nie zmywałam, by nie usunąć miedzianej farby); następnie pomalowałam szafkę białym akrylem, nakładając kilka warstw, by pokryć seledyn; po wyschnięciu postarzyłam mebel przecierając go akrylową czernią (najmniejszym pędzlem) i malując rzeźbienia popielem, a na końcu zabezpieczyłam satynowym lakierem do drewna;)

Jako pierwsze prezentuję zdjęcia "przed":

Tutaj już natomiast witryna po metamorfozie ;) :

Pomimo braku moich komentarzy zaglądam do Was często i po cichu niektórym zazdroszczę wspaniałego wypoczynku oraz weny... ;) Mnie czeka krótki weekend poza domem, jednak dobre i to. Powoli się szykuję, czyli teraz, możnaby rzec, przeprowadzam metamorfozę siebie samej ;D bo ostatnimi czasy straszę nieco... Dziś idę robić włoski, pojutrze lecę do kosmetyczki.. cóż, po ciężkiej pracy pora na przyjemności. W rzeczy samej, czeka mnie romantyczny weekend we dwoje, trzeba się zrobić na bóstwo;))

Ściskam mocno wszystkich, którzy poświęcają swój czas, by do mnie zajrzeć!! ;)

Obserwatorzy

2010-07-24T00:15:00.000-07:00

Witam serdecznie.
Chciałabym, by zgłosiła się do mnie osóbka, która jako setna zapisała się do moich obserwatorów;)
Czekam cierpliwie..
Pozdrawiam!!

Zrobiłam zegar;)

2010-07-23T07:09:00.000-07:00

Witam cieplutko..

Wczoraj po ukończeniu witryny postanowiłam zająć się zegarem mamy. Wisiał kiedyś w kuchni taki pospolity, plastikowy, w dodatku żółty;) Rozłożyłam to to na części pierwsze, pozostawiając jedynie cyberblat (papierowy) i mechanizm. Reszta wylądowała w koszu.
Do wykonania zegara wykorzystałam grubą sklejkę. Wycięłam cyberblat, nakleiłam na drewno, zamocowałam mechanizm, następnie zabrałam się do ozdabiania. Dookoła tarczy namalowałam rameczkę, a na jej środku mały ornament i kilka napisów (inspirowałam się pięknymi zegarami znalezionymi w internecie). Mając na uwadze kuchenne przeznaczenie zegara, skorzystałam z techniki decoupage'u, znalazłam bowiem w szufladzie ładne serwetki z motywem zdobnych sztućców. Na końcu polakierowałam i... gotowe;)
Nie wiedziałam jak mama zareaguje gdy zobaczy swój nowy zegar, ale była zachwycona;)

Tak wyglądał wcześniej...

a tak wygląda teraz...

Do kompletu wykonałam trzy obrazki, które sfotografuję gdy zawisną na ścianie, gdyż są już u mamy. Zrobię też zdjęcia kuchni po remoncie. Zmiana jest porażająca, choć nie wydano wiele pieniędzy - mebelki niedrogie, szafka ze staroci, półki własnoręcznego pomysłu i wykonania... ale jest naprawdę słodko;)

Pozdrawiam!!

;)

Zadanie wykonane..

2010-07-22T11:04:00.000-07:00

Witam...
Skończyłam przerabiać witrynę ;)
Efekt mnie bardzo zadowolił, jednak fotografią podzielę się po odbiorze mebelka. Ciekawa jestem - gdyż jeszcze nie znam - opinii właścicieli... Nad witrynką pracowało mi się wspaniale, być może dlatego, że strasznie przypadła mi ona do gustu. Jest śliczna, no i ta świadomość, iż została odziedziczona przez właścicielkę po dziadku... być może duch dziadka czuwał nad moją reką strzegąc, bym czegoś nie popsuła ;))

Oto cząsteczka mojej pracy..

Teraz odpoczywam. Mam chwilkę, bo czeka mnie jeszcze dużo pracy. Zamierzam wykonać kilka drobiazgów do nowej kuchni mamy. Kochana moja tak już zmęczona tym remontem... chcę sprawić jej przyjemność. No i... muszę nadrobić zaległości w wykonywaniu rustykalnych dodatków dekoracyjnych. Dostałam kilka dni temu przemiłego maila.. poczułam się zaszczycona tym, że tak doceniono moją pracę. Wspaniały zastrzyk szczęścia... ;)

Życzę miłego wieczoru... ;)

Sumienność córeńki;)

2010-07-20T08:47:00.000-07:00

Witam..
Pochłonęło mnie na dobre;) W przerwach między pomaganiem w remoncie u mamy a malowaniem szafy staram się utrzymać dom w ryzach... mam wrażenie, że niedługo stanie się coś strasznego.. to znaczy albo przygniecie mnie ciężar niepotrzebnych rzeczy rzucanych tu i ówdzie, albo spadnie na głowę deszcz ubrań w pośpiechu wpychanych do szaf... :/
Nie mam na nic czasu, mimo to postanowiłam napisać o tym, co ostatnio zwojowała moja mała księżniczka;)
Otóż któregoś wieczoru tatuś kazał córeczce posprzątać pokój. Wspomnę, że jak na czterolatkę, potrafi zrobić niezły armagedon... Niunia ociągała się, narzekała, stroiła miny, a to z lenistwa, a to z - rozumianej przez nas - drażliwości pogodowo-upałowej. Zwykle mała zasypia z bajką (czytanie do snu ją jakoś nie pociąga). Codzienny szantaż rodziców polega na tłumaczeniu córci, że baja to nagroda za posprzątany pokój, a bałagan oznacza spanko w ciszy. No i córcia się zbuntowała (a nie często się to zdarza), skrzyżowała ręce i powiedziała stanowczo "nie" godząc się ze złością na spanie bez bajki.
Poszła spać, dość szybko zasnęła.
Budzę się w nocy. Patrzę na zegar - 2:05.
Serce zadudniło, bo słychać jakieś podejrzane hałasy.
Otwieram oczy. W pokoju córci świeci się światło.
Obudziłam męża i poprosiłam, by sprawdził co się dzieje.
Słyszę jak m. pyta niuńki "co robisz Juleczko?"
Niunia odpowiada niewinnym głosikiem: "sprzątam tak jak chciałeś tatusiu"... ;))
W środku nocy Jula sama omiotła pokój na błysk!! Później spytała grzecznie tatusia, czy teraz puści jej Kubusia...
Czego się nie zrobi dla Kubusia Puchatka ;D

Pozdrawiam serdecznie nowe obserwatorki;)

Ściskam mocno i dziękuję, że pomimo mojego ostatniego "wsiąkania" do mnie zaglądacie!!

Dziś przyjedzie do mnie..

2010-07-09T00:35:00.000-07:00

Witam;)

Remont u mamy pełną parą. Teraz jesteśmy na etapie robienia kuchni. Za chwilę będę malować ściany, już nie mogę się doczekać. Chcielibyśmy to wszystko skończyć jak najszybciej, mama już zmęczona bałaganem - i wcale się jej nie dziwię. Ale już bliżej niż dalej...

Co do mnie... hmm.. Mam motylki w brzuchu na myśl o tym, co mnie czeka za mw.3 tygodnie. Będę obchodzić piątą rocznicę ślubu (wiem, niewiele, lecz jakby nie było - pierwsza okrągła) ;) i dziesięciolecie bycia razem w ogóle. Nie wiem kiedy ten czas upłynął... Cieszę się, bo czeka mnie weekendowy wypad w góry i po raz pierwszy bez córci. Odpocznę sobie od codziennego terkotania: "mamusiu, a po co to robisz?", "mamo, co to jest? a dlaczego?", "mamusiu kocham cię, jesteś słodziutka" ;)) I tak caaały dzień, bez chwili wytchnienia, bez przerwy... W dodatku moja niunia chodzi za mną niczym mój cień oraz bacznie obserwuje i komentuje każdy mój ruch ;) To wspaniałe, tak. Jest kochana, mądra i słodzieńka. Ale marzę o chwili ciszy, o chwili dla siebie...

Teraz czeka mnie kolejna praca nad mebelkiem. Dziś przyjedzie do mnie bowiem mebelek pewnej Pani, odziedziczony po dziadku. Jest to witrynka w kolorze seledynu, ale właścicielce marzy się biała. Mam więc kolejne pole do popisu ;)

Czeka mnie jeszcze malowanie reklamy na ścianie kwiaciarni, w zasadzie to mój priorytet, muszę jednak poczekać, bo w chwili obecnej jestem co chwilę u mamy, a na malowanie na ścianie będę potrzebować przynajmniej dwóch dni wolnych...

Niebawem zaprezentuję zdjęcia belki nad drzwiami, którą wreszcie skończyłam. I pomalowałam też dwa krzesełka. Nie lada wyczyn, skoro planowałam to już rok temu... ;)

Oto śliczność:

Życzę wszystkim dużo słońca... ;)

Kolejne malowanki..

2010-06-30T05:16:00.000-07:00

Witam...

Długo mnie nie było. Nie za sprawą wyjazdu wakacyjnego, nie. O tym mogę w tym roku pomarzyć... Miałam trochę pracy w związku z remontem u mamy, z zaległymi zleceniami no i.. nieco kłopotów zdrowotnych. Cierpienia przysporzył mi ząb, którego miałam wyrwać już dawno, ale jak zwykle zwlekałam... Kiedy się go pozbyłam, dostałam takiego bólu, że jadłam tabletkę za tabletką. Pomimo nie przekroczonej dawki przeciwbólowych, trzeciego dnia zatrułam się na całego. Kiedy już nie mogłam brać tabletek, pozostało mi cierpieć. Leżałam dwa dni z zimnym okładem na policzku. Tych kilka dni było prawdziwym koszmarem... Później dentysta założył lekarstwo i odżyłam. Jakaż to była radość przeżyć dzień bez bólu...

Po odchorowaniu swojego zabrałam się za reklamę, której wykonanie zleciła mi znajoma. Chodziło o tablicę informacyjną z nazwą kwiaciarni. Napis razi w oczy, ale taki był cel, gdyż lokal położony jest w mało widocznym miejscu. Malowanie tablicy zajęło mi 4 dni. Gdyby nie ząbek, byłoby gotowe już dawno. Jestem więc oczywiście do tyłu z pracami domowymi, zamieniam się więc zaraz w gospochę;)

Poniżej mój nowy nabytek - stara waza przytargana ze sklepu ze starociami. To znaczy nie aż taki nowiutki, ale dopiero teraz go sfotografowałam. Wazę zobaczyłam w sklepie około 2 miesiące temu. Oczy mi się zaświeciły gdy ją ujrzałam;) Marzyłam o starej wazie z ładną ornamentyką. Musiałam namawiać męża, który nie przepada za mocno zdobionymi dodatkami. Ku mojemu zdumieniu waza mu się bardzo spodobała. Uśmiecham się, bo gdy ją przytaszczyłam do domu obejrzał ją i zapytał: "kochanie, co zamierzasz w niej trzymać...??" Jemu takie wazy kojarzą się wyłacznie z urnami, więc domyślacie się co miał na myśli... ;)

Cieszę więc oczy wazą, która ciekawie wygląda w towarzystwie znalezionego w piwnicy miedzianego świecznika z domu rodzinnego...

Tutaj już tablica...

Pozdrawiam ciepluchno... ;)

W końcu.Drzwi ;)

2010-06-19T10:03:00.000-07:00

Witam po długiej nieobecności;)
Zajęta jestem mocno. Pomagamy mamie w remoncie. Jak to przystało na emerytowaną nauczycielkę, mama musi oszczędzać na fachowcach, dlatego większość prac wykonujemy sami. A jest co robić...
W międzyczasie ukończyłam drzwi, czy - jak niektórzy określają - parawan ;)
Jestem bardzo zadowolona z efektu. Nie byłam pewna czy cały mój pomysł a raczej wymysł sprawdzi się w rzeczywistości, ale się udało. Zdjęcia jeszcze skromne, gdyż nad drzwiami zamontowaliśmy belkę, która też czeka na "szlif"...
Oto efekt mojego wydziwiatrostwa;))

Pozdrawiam wszystkich, którzy do mnie zaglądają

i ściskam wszystkie nowe obserwatorki;)

Moja historia...

2010-06-08T01:52:00.000-07:00

Witam Was serdecznie w pięknym, słonecznym dniu.
Postanowiłam napisać parę słów, choć pokazywać jeszcze nie mam co;) Jestem w trakcie wykańczania drzwi. Jeśli wszystko dobrze pójdzie, skończę je już dziś...
Przez ostatnich kilka dni jeździłam na działeczkę i pracowałam nad swoimi pomysłami. Przycinaliśmy deski, heblowałam, szlifowałam, bejcowałam... Niby nic, a pracy sporo. Mam nadzieję, że już niedługo pokażę efekt mojego kombinatorstwa;)

A dziś chciałabym się z Wami podzielić tym, co mi się przytrafiło jakiś czas temu.
Dotyczy to genezy moich artystycznych ciągot...

O tym, że mój ojciec był bardzo uzdolnionym człowiekiem, już pisałam.
Ja już jako dziecko lubiłam malować, tworzyć. Niemal co roku w szkole podstawowej startowałam w konkursach plastycznych. Lubiłam projektować mebelki dla lalek, wycinałam jakieś cudaki z drewna. I stawiałam, jak to moja mama określała, "ołtarze" ;) Już tłumaczę, o co chodzi. Otóż często zdarzało mi się pochwycić przypadkowe przedmioty, przedstawiające dla mnie jakąś wartość estetyczną, i ustawiać je obok siebie aranżując jakąś ciekawą kompozycję. Brałam na przykład mały obrazek święty w złotej zdobnej ramce, kawałek kwiatka, jakiś wazonik itp. i tak sobie układałam. Ustawiałam to to na półce i tak sobie patrzyłam. Mama się śmiała, nie widząc celu w tym co robiłam;) Teraz, oceniając swoje poczynania z perspektywy czasu, myślę, że miałam po prostu potrzebę aranżowania. Tak mi niestety zostało do dziś, ciągle bowiem odczuwam potrzebę tworzenia czegoś nowego...
Moim pierwszym "poważniejszym" malunkiem był efekt cieplarniany ;) na ścianie mojej klasy w świeżo wybudowanej podstawówce. Do dziś widzę panią wychowawczynię, która trzęsła się na widok mnie kołysającej się na regałach z książkami;)) Miałam wówczas 14 lat. Jakieś dwa lata temu odwiedziłam miejscowość, w której wzrastałam, zajrzałam też do podstawówki. Poprosiłam o klucz do klasy i wzruszona byłam szczerze tym, że po tylu latach malunek nadal widnieje na ścianie... Niesamowicie miłe;) I przyznam, że jak na 14 lat, nie było najgorzej;)
Od początku wszyscy wokół mnie uznawali mnie za uzdolnioną plastycznie. Polecali mi pójść do ASP, obdarowywali albumami malarzy światowych... Poszłam jednak inną drogą, bo życie pokrzyżowało mi ścieżki. Niczego jednak nie załuję. I tak mam szczęście, że mam wspaniałą mamę, dzięki której dziś żyję szczęśliwie. Ach, o swoim dzieciństwie mogłabym książkę napisać... ;/
Moje zamiłowanie również pomogło mi przezwyciężyć trudne chwile. I utarło się, że "talent" mam po ojcu. Jakże miałoby być inaczej, skoro on pięknie malował, a mamusia moja kochana nawet królewnom kwadratowe głowy rysowała...? Och, ile bylo sytuacji, w których najpierw prosiłam ją o namalowanie czegoś, a potem płakałam, bo maszkarony nie odpowiadały moim oczekiwaniom;))
Tak, wszyscy zgodnie twierdzili, że uzdolnienia plastyczne mam po tacie.
Nawet ja nie wiedziałam, że nie tylko po nim...

Kilka lat temu moja mama dowiedziała się, że jej tatuś nie był jej biologicznym ojcem. Zszokowana była tą informacją, to naturalne. Mój Śp.dziadziuś, który ją wychował, był przewspaniały, dlatego nie szukała prawdziwego ojca. Śp.babcia również nie chciała do tego wracać i nie powiedziała mamie, kto był jej ojcem.
Dwa lata temu jednak mama odnowiła kontakt z dawną znajomą. Przez przypadek dowiedziała się, że osoba ta znała prawdę i wiedziała, kto jest moim biologicznym dziadkiem.
I odezwała się ciekawość... ;)
Mamę i mnie zawsze zastanawiało to, do kogo ja jestem właściwie podobna. No bo mama czarnulka o piwnych oczach, ojciec również, Śp.brat mój też był czarny, bardzo ładniutki na buzi, zupełnie inny niz ja. Tłumaczyłyśmy więc sobie, że ja to babcino-dziadkowa jestem. Tylko że... hmm.. babcia wyglądem za młodości daleka ode mnie, a dziadek miał fiołkowo niebieskie oczy. Ja mam szare. Dlaczego więc zawsze ta babcia uparcie powtarzała, ze oczy mam po dziadku...?? ;)
Postanowiłyśmy się spotkać ze znajomą mamy. Zaprosiłyśmy ją do mnie na kawę.
Kochani, tego się nie da opisać. Kiedy mama dowiedziała się w końcu kto był jej tatą rozpłakała się strasznie. Babcia mówiła jej, ze biologiczny ojciec nie interesował się dzieckiem i nie chciał utrzymywać kontaktu z mamą, natomiast mama przypomniała sobie, że widywała Go bardzo często w pobliżu szkoły podstawowej. "Mamusiu, jakiś pan codziennie stoi na naszym boisku i tak się patrzy na mnie i uśmiecha...", opowiadała babci, gdy wracała do domu... Przewijał się często przez wspomnienia mamy... zawsze gdzieś blisko, niby przypadkiem...
Mama powiedziała, że pamięta Go jako bardzo przystojnego mężczyznę, eleganckiego, postawnego i sympatyczego. Postanowiłyśmy się dowiedzieć więcej.
Najpierw odwiedziłyśmy grób. Zaniedbany... Dziadek miał żonę, która już też nie żyje. Nie miał więcej dzieci.
Odnalazłyśmy przez internet starszą panią, która jest daleką kuzykną dziadka i zamieszkuje nadal w Jego miejscowości. Zapytałam, czy byłaby tak miła i opowiedziała coś o dziadku. Zgodziła się i umówiłyśmy się na spotkanie. Pojechałyśmy z mamą pełne obaw.
Kiedy zajechałyśmy pod podany adres, zaczęłyśmy się wycofywać, bo pod domem siedziało kilka dorosłych osób, mnóstwo dzieci i odbywało się grillowanie. Pomyślałyśmy, że to nie tu. Jednak jedna z kobiet wstała i gestem zaprosiła nas do siebie.
Wyszłyśmy z auta.
Kiedy się zbliżyłam do tych ludzi, usłyszałam tylko "Boże, wnusia - cały dziadek!!" ;))
Płakać mi się chciało. Wszystko jasne. Szare oczy po dziadku, no tak... ;)
Starsza pani była z córkami, które też znały dziadka. Wszystkie opowiadały...
Zobaczyłam stare, niedokładne zdjęcie. Mama się uśmiechnęła, a ja się dowiedziałam, skąd ten mój kinolek wielki ;) Pani stwierdziła, że usta też mam identyczne...
I jeszcze jedno.
Kiedy starsza pani powiedziała, że dziadek w swej wsi znany był ze swych artystycznych wyrobów, przeszły mnie dreszcze. Nie wiedziała o moim zamiłowaniu do malowania i majsterkowania. Powiedziała, że pięknie malował, rzeźbił, robił wilkinowe kosze i wypychał ptaki.
Był podobno bardzo zdolnym człowiekiem...
Cieszę się.
Cieszy mnie to, że jestem do Niego podobna, i że moja mama miała takich wspaniałych tatusiów.
I to, że mimo iż dziadek mnie nigdy nie poznał, mogę kontynuować to, co On zaczął...

;)

Dzień Mamy i moje szperanie...

2010-05-31T01:58:00.000-07:00

Witam...

Mama już w domku, jestem więc spokojniejsza.

W sobotę zrobiliśmy sobie wypad do Wrocławia. Pierwszy raz byłam na tutejszym targu staroci. Pomimo że nie było zbyt wielu sprzedawców, było na co popatrzeć. Oczywiście coś musiałam wyszperać. Potargowałam się też troszeczkę, więc nabytki zyskałam za niedużą cenę.

Chciałabym określić co wyszperałam, lecz nie jest to taka prosta sprawa... ;) Jedna rzecz to żeliwny pojemnik na wodę święconą (tak twierdzi teściowa). Niegdyś wieszało się takowe przy wyjściu z domu, a woda służyła do przeżegnania się przed dłuższą podróżą. Przemiła pani, od której go kupiłam, utrzymywała, iż można w nim np. hodować kwiatka ;) Według mnie nawet na miniaturową doniczkę to to za małe, ale cóż tam, nie będę się spierać;)

Drugą rzeczą która nie umknęła mojej uwadze jest jakaś taka ozdoba zamkowa, stara jak mniemam, bo podniszczona i odnawiana... Cóż... W zamku nie mieszkam, ale nie zaszkodzi chyba umieścić ozdobę na ścianie i cieszyć nią oko, no i uzyskać namiastkę dawnych czasów...

To tyle. Było jeszcze kilka drobiazgów, do których się uśmiechało moje serducho (karafka, stara popielniczka francuska-choć nie palę), ale zdrowy rozsądek nie pozwolił tracić pieniędzy na bzdury (matko, jakie bzdury?? przecież to było takie cudne... i przydatne... Tak.) ;D

Ciężko się oprzeć. Dobrze, że ten targ odbywa się tylko raz w miesiącu... ;)

Chciałam się również pochwalić prezentem, który otrzymałam z okazji Dnia Mamy. Dostałam stylową skrzyneczkę, lecz jeszcze cudniejszą była laurka wykonana w większości przez moją kochaną córciową mądralę;) Kochana perełka moja...

Ostatnio nie miałam zbyt wiele czasu ani energii by realizować swoje szalone projekty, a to z uwagi na pobyt mamy w szpitalu. Teraz jest lepiej, więc chyba się zmobilizuję...

Najpierw muszę się jednak napić kawy. Za mną zarwana noc. Sama sobie to "szczęście" zgotowałam. Narwałam wczoraj bzu do wazonu, a w nocy musiałam urządzić polowanie, bo jakieś meserszmity latały mi nad głową i bzyczały tak głośno, że niemożliwością byłoby zasnąć...

Piję kawkę i wybieram się na poszukiwania materiału na drzwi.

Tymczasem żegnam się z Wami i pozdrawiam serdecznie.. ;)

Nowy nabytek i moje smuteczki...

2010-05-24T00:12:00.000-07:00

Witajcie...
Nienajweselszy dla mnie czas nastał. Mama trafiła do szpitala. Na dodatek leży w innej miejscowości (u nas szpital nienajlepszy). I choć warunki jak na taką placówkę niczego sobie, opieka dobra i personel miły, to jednak ta świadomość, że to szpital...
Tęsknię bardzo i się martwię, choć stan mamy nie jest bardzo zły.
W środę Dzień Matki.
:(

Chciałabym móc zadedykować jej tę galerię.
To mój nowy szklarniany nabytek. Hoduję w nim kwiat, jakiś taki włochaty i wielkoliściasty, ale dość fajny;) (nazwy nie znam, to u mnie normalne...)

Planuję już niedługo zabrać się do prac nad drzwiami.

Chcę zrobić drzwi, które zasłaniałyby wejście do pokoju dziennego (obecnie wisi tam zasłona). Czasem listonosz bądź mężczyzna z pizzą zapuka do drzwi, a tu bałagan... wstyd. Wymyśliłam więc że postawię drzwi, ale zrobione własnoręcznie. Pomysł powstał już z pół roku temu, ale dopiero teraz uzbierałam pieniążki... A mają to być drzwi stylizowane na zamkowe. Zobaczymy, co z tego wyjdzie;)

Patrzę właśnie za okno..

Sekretarz z komputerem mam przy samym balkonie. Widok mamy przecudny, bo na starą katedrę i most. Nie brakuje też zieleni. Dodam, że taka sielanka nie potrwa długo, bo przed naszą kamienicą ma powstać następna, i to z pasażem handlowym :D Teraz za to mam widok na tłumy gapiów, sprawdzających poziom rzeki. Faktycznie jest wysoko, skoro widzę ją - jak nigdy - z okna.

Bawią mnie te piesze wycieczki;) Ludzie schodzą się całymi rodzinami. Szkoda, ze podczas niedzielnych słonecznych dni nie ma tylu spacerowiczów...

Pozdrawiam Was mocniutko...

Świeżo ukończone krzesełka...

2010-05-20T08:44:00.000-07:00

Krzesełka na zamówienie wykonane ;) Dziś powędrowały do właścicielki.
Przerobienie ich zajęło mi ponad tydzień. Najwięcej pracy kosztowało mnie przetarcie spodów, które oblepione były klejem na bazie żywicy.
Pomalowałam na biało i wykonałam przecierkę.
Właścicielka jest wielbicielką motywu lawendy, więc zaproponowałam, że wykorzystam go przy zdobieniu krzeseł. Wymyśliłam wianuszki wokół serc. Myślę, że tego rodzaju zdobienie dodało mebelkom delikatności...

A wyglądały tak...

Tu dokładnie widać wianuszki. Nie chciałam, by to była taka "dosłowna" lawenda, musiałam tak troszkę po swojemu, by widać było, że ręcznie malowane...

A tutaj sesja z suszoną lawendą i moim obrazkiem z rajskim kwiatuchem (do nabycia za 20zł)... ;)

Krzeseł były trzy sztuki...

Pozdrawiam Was serdecznie...

..zmęczona, ale szczęśliwa ;))

Poweselnie... ;)

2010-05-17T01:05:00.000-07:00

Witam Was kochani.

Wstałam dziś w dobrym nastroju. Nieco obolała po całonocnych i dwudniowych harcach, ale szczęśliwa;)

Wesele i sam ślub były piękne. Nie pamiętam już, kiedy się tak dobrze bawiłam.

No i chwile wzruszenia...

Otóż państwo młodzi (nasi znajomi) zorganizowali podziękowanie dla rodziców, ale i dla świadków (co też mnie mile zaskoczyło, dodam, że świadkami byli też nasi znajomi). Na końcu było... podziękowanie dla nas. Kiedy koleżanka czytała słowa podziękowania łezka mi się w oku zakręciła.

Dziękowali nam za to, że to dzięki nam się poznali (już o tym zapomniałam!! uczęszczaliśmy wówczas 1,5 roku z - jeszcze narzeczonym - na taniec towarzyski; jedna tancerka nie miała partnera, więc przyprowadziliśmy jej kolegę...) i za to, iż towarzyszymy im w ich związku przez kilka lat...

Niesamowite... ;) Nawet teraz mnie to wzrusza..

Za kilka dni postaram się wrzucić jakąś fotografię z sukienką, jak obiecałam;) Sama zdjęć na weselu nie robiłam, gdyż fotografką była moja koleżanka z pracy; nadmienię, że to osoba jakich mało, niezwykle ludzka, ciepła i dobra;) /pozdrawiam Cię Iwonko;)

Pozdrawiam Was ciepluteńko i..

pędzę malować krzesełka;)

Wszystko na raz ;)

2010-05-12T06:07:00.000-07:00

Zabiegana jestem na całego.
Wpadło mi nowe zlecenie na prowansalskie krzesełka, więc czyszczę, maluję i przecieram, w wolnych chwilach sprawdzając co moje małe znów spsociło ;)
Zaaferowana jestem też imprezą - w sobotę idziemy na wesele znajomych. Nie wiemy jeszcze, czy pojedziemy sami czy z córcią... Przechodzi etap buntu, a sprzeciwia się wszystkiemu i wszystkim obecnie ;) więc jeśli będzie mieć obiekcje co do wyjazdu - oszczędzając jej i nasze nerwy - zawieziemy ją do domku dziadków, gdzie na pewno zazna wielu przygód i atrakcji w postaci chodzenia po płotach i paćkania się w błocie... ;)
Czeka mnie jeszcze wyjazd po bieliznę... Zakupiłam na wesele sukienkę w stylu vintage; jest śliczna i skromna (to lubię), jednak podczas ostatniej przymiarki (to też lubię;) ) okazało się, że po podniesieniu rąk przez kimonowe rękawki widać sporą część bielizny...hmm.. Teraz muszę wykombinować coś, by nie wyglądać zbyt ekstrawagancko, lecz schludnie i elegancko.
Zaraz jadę odwiedzić mamę, a potem obejrzeć cegłę.
Tak, cegłę ;D
Znajoma ma stare cegły z rozbiórki stodoły. Mają ciekawy, nietypowy kolor. Zaplanowałam wykleić nimi kawałek ściany. Bardzo mi się podoba kamień we wnętrzu, pod warunkiem, że jest oryginalny (nie przepadam za popularnym beżowym kolorem piaskowca na przykład). No więc muszę obejrzeć cegłę i wyliczyć, ile ich potrzebuję.
Mam nieodpartą ochotę potworzyć coś w domu. Chciałabym już wykonać drzwi, które wymyśliłam sobie już jakiś czas temu... i półki w łazience... Tak, mam jeszcze mnóstwo pomysłów, lecz obecnie brakuje mi i środków i czasu ;)

Niezapominajki...

Uwielbiam bukiety udające pęki polnych kwiatów, więc cieszę oko nową kompozycją.

Pozdrawiam Was zaaferowana sukienkami, bransoletkami i innymi babskimi miłostkami... ;)

Moje zachwyty...

2010-05-09T00:25:00.000-07:00

Dwa dni temu odwiedziłam koleżankę z byłego gabinetu pedagogicznego. Wspaniała, ciepła osoba o niebanalnej osobowości. To od niej nauczyłam się metod pracy, dzieki czemu szybko pozyskiwałam sobie w pracy zarówno dzieciaki jak i rodziców.

Osoba ta jest artystką. Nie taką jak ja, rzecz jasna ;) lecz prawdziwą, z wykształceniem artystycznym i z niemałym dorobkiem. Jakiś czas temu kupiła nieduży domek i kilka dni temu zaprosiła mnie, bym go obejrzała. Nie skończyła go jeszcze, ale większość prac juz wykonano.

Cóż... Jaka była moja reakcja na wnętrze domu...?

Hmm... Kolokwialnie mówiąc szczęka mi opadła.

Dla mnie, osoby kochającej wszystko co inne, oryginale, i wrażliwej na piękno starych przedmiotów, to była prawdziwa uczta dla oczu. To, co ona tam powyczyniała... ach.. Większość elementów domu jest wykonana wg jej pomysłu i jej rękoma. Wykorzystała kamień, drewno, łupki kamieni, cegły (doskonale imitując średniowieczną ścianę), witraże, elementy żeliwne, dekory gipsowe, dekoracje indyjskie, chińskie, indiańskie, malarstwo iluzjonistyczne i mnóstwo wyszukanych antyków. Gdy zapytałam jak określiłaby styl wnętrza, odpowiedziała, że jest eklektyczny, bo jest mieszanką renesansu, baroku, gotyku, średniowiecza i stylu klasycznego. Znalazło się w nim też kilka elementów nowoczesnych, dzięki czemu dom zyskał na lekkości.

Cudo po prostu ;)

Czasem waham się przed zastosowaniem u siebie jakiegoś "odjazdowego" pomysłu, jednak odwiedzenie tego wnętrza dodalo mi odwagi w realizowaniu projektów... ;)

Pozdrawiam niedzielnie...

Zabawa zdjęciowa..

2010-05-06T09:13:00.001-07:00

Kochane moje..

Ika zaprosiła mnie do zabawy, postanowiłam więc odszukać dziesiątego zdjęcia i...

oto ono..

Zdjęcie z przedszkola. Ten mały korniszon na przodzie to ja naturalnie ;D a u góry moja mamusia (była moją nauczycielką), natomiast chłopiec pierwszy z lewej w tych megabłyszczących włoskach to był mój ukochany narzeczony, który, niestety, mnie nie chciał... ;)

Wybaczcie, że nie podam dalej, ale wpadłam tylko na moment, a nie orientuję się, kto jeszcze nie zamieścił fotografii...

Pozdrawiam..

2010-05-05T22:51:00.000-07:00

Smutno mi bardzo. Nie mogę zabrać się za malowanie.

Moja mama kilka dni temu bardzo zachorowała... :(

Dziś mamy deszczową pogodę. Lubię deszcz. W takim czasie w domu zapalam świece, dodatkowo lampy, włączam irlandzką muzykę i... sprzątam. Tak, nadrabiam zaległości. Deszczowa pogoda ładuje moje baterie i zachęca do prac domowych.

Tak więc dziś robię porządki. Robię je, by nie myśleć...

Wieczorową porą...

2010-05-02T04:15:00.000-07:00

Celowo zamieściłam poniższy utwór.

W ostatnim czasie pojawiła się perspektywa pracy w zawodzie, lecz niestety, równie szybko jak się zjawiła - zniknęła. Ciągle jednak wierzę w to, że trafi się coś dobrego... że znajdę pracę na dobrym stanowisku, pozwalającym rozwinąć skrzydła. Wierzę w sprawiedliwość ;)

Zamieszczam migawkę z wieczornej sesji.

Lubię tę ciszę przed nocą, po całodniowej bieganinie i dogadzaniu gościom. Nadmienię, iż gości mieć uwielbiam... więc gdyby któraś z Was chciała kiedyś wypić ze mną kawkę... ;)

Mieszkanie wysprzątane, niemal błyszczące, zachęca do robienia zdjęć (przy małym pędziwiatrze stan baardzo krótkotrwały) więc skorzystałam z chwili...

Na pierwszej fotografii niciak, który nadal czeka na nabywczynię (tudzież nabywcę;) ), więc jeśli jest ktoś zainteresowany... proszę o kontakt mailowy. U mnie niestety kochany mebelek nie ma miejsca, choć w obecnym prezentuje się dość nieźle. Zajmuje jednak miejsce stolika kawowego... chciałabym go już oddać w dobre ręce ;)

W przejściu do kuchni kilka dni temu zawisł lnianopodobny materiał w popielatym kolorze. Prezentuje się doskonale jako zasłona. Kto by pomyślał, że to prześcieradło, kupione w SH za 1zł ;))

A tutaj... hurraaa... Moje "odrestaurowane" krzesła, które mój M. w końcu (bagatela, po kilku miesiącach) poskręcał ;) Krzesełka będą jeszcze pomalowane. Dodam jeszcze, iż szukałam dość długo w internecie sklepu, gdzie możnaby zakupić rustykalne okucia (jakie stosuje się w meblach indyjskich), lecz graniczyło to z cudem, więc są jakie są. Jeśli ktoś z Was ma namiar na takie miejsce, będę wdzięczna za informację.

Przed chwilą wypiłam kawkę na balkonie.

Wspaniała chwila. Świeże powietrze po deszczu, śpiew ptaków... ach, żeby tak jeszcze trochę zieleni na balkonie... a wszystko zaczyna dopiero się budzić...

Pozdrawiam serdecznie...

W swej wyobraźni widzę sprawiedliwy świat.......

2010-04-29T09:34:00.000-07:00

2010-04-28T11:14:00.001-07:00

Cisza...

Śpiew ptaków za oknem...

Cisza...

Przytłumione światło świec i nocnych lamp...

W tle gra cichutko piano jazz...

Dziecko śpi...

Cisza...

Chwila zapomnienia z ulubioną lekturą...

Takie chwile lubię...

Kontynuując za Lavande...

2010-04-24T01:25:00.001-07:00

Witajcie kochani.
Lavande miała wspaniały pomysł na przedstawienie własnych pamiątek, mających dla nas sentymentalną wartość.
Tym, czym mogę się poszczycić i co uwielbiam, jest biżuteria po mojej mamie. Cieszę się, że zachowała ją dla mnie i... mam nadzieję, iż kiedyś moja córcia zaopiekuje się tymi cudeńkami...

Na wiekszości fotografii widnieją broszki. Te metalowe są moimi ulubionymi.
Na drugim zdjęciu jest perłowa broszka ślubna mamy, obok mojej ślubnej kolii ;)
Na następnych dwóch jest bransoletka z turkusami, którą mama otrzymała na 18-ste urodziny. Mama jest już po sześćdziesiątce, więc błyskotka ma trochę lat...

Życzę miłego oglądania...

Postanowiłam również pokazać Wam kochane moje ostatnie nabytki - ozdoby do włosów i naszyjnik. Wszystko za grosze, między innymi z H&M. Ubóstwiam romantyczne dodatki, a te takie właśnie są...

Cóż... pozostaje mi życzyć Wam miłego dnia... :)

Z dedykacją dla Ushii...

2010-04-21T10:11:00.000-07:00

Tak jak wspomniałam we wczorajszym poście, dziś napiszę o wyjątkowych wspomnieniach, związanych z miejscem mojego dzieciństwa.

Miałam szczęście wychowywać się na wsi. Tak, choć kiedyś marzyłam o mieście, teraz doceniam fakt, że wzrastałam w tak sprzyjających dzieciństwu warunkach...

Bliskość lasu, drogi otoczone bzem... cóż, to w ogóle ładna wieś.

I obecność zamku.

Mała jego część ocalała, (zamieszkiwała w niej przez długi czas dobra koleżanka mamy,miałam więc okazję bywać tu czasami), była też biblioteka i miejsce letnich ognisk. Reszta dość okazałego zamku to ruiny, wśród których spędziłam wiele pięknych chwil. Z rozkoszą wspominam niedzielne spacery z - jeszcze całą - rodziną...

Na tyłach zamku, wśród ruin i nieokiełznanej zieleni, rośnie sobie drzewo magnolii. Lecz nie rośnie tak zwyczajnie. Zajmuje dostojne miejsce na czymś w rodzaju tarasu z resztek murów... Widok tej magnolii pośród resztek ceglanych ścian zapiera dech w piersi... ;))

To zdjęcie, które znalazłam w internecie, nie jest mojego autorstwa. W swej kolekcji mam kilka fotografii zamku, lecz na każdej jest niestety jakieś nastoletnie dziewczę w trampkach... ;)

Oto mury z magnolią na pierwszym planie...

Ushii kochana.

Tobie dedykuję ponizszą galerię.

Specjalnie dla Ciebie wybrałam się dziś z córcią na długi spacer, by sfotografować tę piękność ;)

Przy okazji uchwyciłam też kilka innych zjawisk...

Pozdrawiam nostalgicznie...

i bardzo wiosennie...

;)

O pechu i tym, co ostatnio zmalowałam...

2010-04-20T00:08:00.000-07:00

Witajcie kochani.
Na początek chciałabym Wam zaprezentować to, co ostatnio stworzyłam.
Otóż jakiś czas temu otrzymałam od cioci szafeczkę na klucze. Nie bardzo podobało mi się jej błyszczące wykończenie, postanowiłam więc ją przerobić.
Inspiracją był dla mnie folklorystyczny wzór, na który natknęłam się kiedyś podczas buszowania w galeriach internetowych.
Oto szafeczka...

Do zawieszenia służą dwa haczyki, na które nawlekłam delikatną wstążkę, oczywiście pachnącą olejkiem eterycznym... ;)

A tak wyglądała wcześniej...

To tyle na temat szafeczki. Zainteresowanych proszę o kontakt mailowy;)

Teraz chciałabym tak parę słów na temat tego, co mi się ostatnio przytrafiło;)

Nie wiem, czy Wy też miewacie pechowe dni, ale takie naprawdę pechowe;D, bo mnie się niestety czasem zdarzają.

Ostatnio tylko psocę. A kiedy ja psocę, to już na całego... Najpierw pewnego dnia wykąpałam się w kawie...tak.. Uwielbiam relaksujące kąpiele. Czasem nalewam do wanny mnóstwo gorącej wody pełnej pachnącej piany, zapalam kilka świec, włączam śpiew ptaków, a pod ręką mam... filizankę z kawą. Właśnie tego dnia tak było... kawy jednak nie zdążyłam wypić, gdyż chcąc sięgnąć ręcznki strąciłam filiżankę i z całą zawartością wpadła do wody :/ Kąpiel kawowa mnie jednak wcale nie pobudziła ;) Jeszcze tego samego dnia spłukałam w toalecie kostkę wc wraz z obudową;D Nie wiem, jak to się stało, po prostu się odczepiła i tyle;)

Mało tego oczywiście. Przed czterema dniami byłam na grillu na działce teściów. Wykorzystując cudną pogodę postanowiłam zaznać trochę ruchu na świeżym powietrzu i pobiegać z córcią. Niestety, goniąc smyka przejechałam się na żużlu i złapałam zająca, czego skutkiem jest wielka śliwa na kolanie i zdarta dłoń... Niedługo idę na wesele i mam nadzieję, że nie będę zmuszona wkładać czarnych rajstop... ;)

Ach, teraz, dla równowagi, przydałoby się trochę szczęścia, prawda...? ;)

Poniżej sesja z wiosennym smakołykiem, czyli młodą kapustką. Przepisu nie podaję, bo to tylko duszona kapucha z kiełbaską...

Tu natomiast rosołek w wykonanym własnoręcznie po raz pierwszy makaronem... Szczęka po jego żuciu nieco bolała... ale smak był wyśmienity ;)

Teraz zabieram się za małe porządki, a po południu zamierzam odbyć wiosenny spacer z aparatem. Uwielbiam wiosnę, a w szczególności widok świeżych, soczysto-zielonych liści i kwitnących drzew...

Ushii pisała w swoim poście, że kocha widok kwitnącej magnolii... Co do mnie, z drzewem magnolii wiążą mnie pewne wspomnienia, lecz o tym napiszę jutro...

Tymczasem życzę Wam w dniu dzisiejszym mnóstwo słońca... ;)

Wieszaczek na córciowe arcydzieła;)

2010-04-14T06:38:00.001-07:00

Z wielką chęcią zabrałam się dziś do pracy.
Zapewne dlatego, że mocno leje deszcz... a więc - jak dla mnie - pogoda wręcz idealna do tworzenia ;)
Postanowiłam wraz z córunią wykonać coś, na czym będzie można wieszać jej prace (bo Picasso z niej już niezły;) ). Do wykonania tablicy-wieszaka wykorzystałam starą deskę, oraz kilka drobiazgów, "półproduktów", czyli: starego drewnianego aniołka (którego mój Picasso pomalował kredkami), serducha ze sklejki, kawałek gipsowego skrzydełka anioła, sznurek oraz kilka kwiatków z nienoszonej ozdobnej gumki do włosów.
Moja maleńka wraz ze mną malowała deskę i pozostałe elementy, woskowała i nawlekała kwiatuszki na rafię;) Zabawa była wspaniała!!

Tak wyglądała deska...

tu znalezione na dnie szafy drobiazgi...

mój pracuś maluje janioła...

a oto efekty... Dodam, że aniołek zyskał nową fruzyrę (wcześniej były 2 warkocze) i kilka piegusków... ;)

Tu cały wieszaczek, który czeka jeszcze tylko na zawieszenie na ścianie...

;) i jedno dzieło mojej trzylatki juz wisi (dla niewtajemniczonych: Kubuś Puchatek z ekipą) ;))

Gdyby któraś z Was była zainteresowana takim wieszaczkiem, chętnie wykonam, proszę o kontakt mailowy;)

Pozdrawiam dziś...bardzo kolorowo.. i życzę Wam dużo słońca i dobrej energii ;)

2010-04-10T03:02:00.000-07:00

Kolejny dowód na to, że trzeba się cieszyć każdym dniem... każdy dzień życia traktować wyjątkowo, celebrować każdą chwilę... życie jest tak ulotne... :(

Wspomnienia i babcine czapuchny

2010-04-08T06:52:00.000-07:00

Przeglądałam dziś rano zagraniczne blogi krawieckie.
Ileż tu w internecie zdolnych kobiet...
Natrafiłam na blog, którego prowadzi babeczka szyjąca ubrania i dodatki dla dzieci. Przeżyłam prawdziwy szok!! Efekty Jej pracy są wprost niesamowite... Wspaniale łączy różnorodne wzory tkanin i pięknie je dobiera kolorystycznie. Ach... zobaczcie same: http://www.beatesbunter.blogspot.com/
I tak przy okazji przeglądania owego bloga naszły mnie wspomnienia. Zobaczyłam zdjęcie ubranka z motywem jelonków i przypomniałam sobie, że jako mała dziewczynka byłam szczęśliwą posiadaczką spodenek i bluzeczki w kolorze pomarańczy z wyhaftowanymi przez mamę jelonkami ;D
Dziwne, jak bardzo w pamięci zapadają pewne detale...
Pamiętam niektóre ubrania z przedszkola, choć wcale nie mam ich na żadnych fotografiach. Mam przed oczami dwie pary pieknych podkolanówek, z których jedne były zdobione motywem kwiatowym, drugie - owocowym. Pamiętam złote kolczyki w kształcie księżyca, które się niestety w przedszkolu powyginały... pamiętam również ulubioną czerwoną spódniczkę w drobną łączkę.. była zakładana kopertowo, a do zawiązania służyła biała wstążka...
Niesamowite... ;)
Zadziwia mnie też zawsze zjawisko pamięci zapachów czy melodii... Czasem, gdy idę ulicą, czuję woń, która przypomina mi konkretną sytuację. Na przykład czasem czuję perfumy podobne do dawnej "Extasy" i od razu widzę wycinek z dzieciństwa- siedzę na dywanie i bawię się lalkami...widzę nawet w którym kącie pokoju...widzę kolory ubranek dla lali... Niewątpliwie wówczas czułam woń tych perfum. Albo inny przykład. Czuję zapach "Być może.Paryż", może pamiętacie taką wodę w malutkim flakoniku. I wyobrażam sobie jak w pewną piekną, letnią niedzielę Bożego Ciała, stoję koło eleganckiej mamy na zielonej trawie przed kościołem. Trwa msza; potem idziemy z procesją. Idzie też mój Brat i tato. Później przenoszę się na spacer po ruinach zamku, widzę kwitnący bez i mamę, idącą tuż obok. Mama używała tych perfum...
Często też melodia coś mi przypomina. Zawsze gdy słyszę Ace of Bace widzę, jak jako nastolatka siedzę w pokoju na łóżku przy nikłym świetle lampki biurkowej, obok siedzi mój śp.Brat, bawię się przerzucając w dłoniach tęczową sprężynę...(pamiętacie je??), na biurku leżą pyszne ciastka z marmoladą, a mama w pokoju obok prowadzi dla znajomych spotkanie z Amway'a... Kiedy zaś słyszę "The Final Countdown" przenoszę się w lata dzieciństwa, w pobliże domu z płonącym dachem... Był to dom sąsiadujący z miejscem zamieszkania mojej psiapsiółki, a ja bałam się wówczas, że coś jej się stanie:( Musiałam wtedy gdzieś słyszeć ten utwór, bo tak mi przypomina o tej sytuacji...
Najdziwniejsza jest dla mnie żywość owych wspomnień i dokładność skojarzeń. Poczuję zapach i od razu niczym ekran rozwija się przede mną obraz sytuacji z dokładnym odzwierciedleniem wielu szczegółów...
Czy Wy też tak macie...? Napiszcie kochane. Ciekawa jestem Waszych spostrzeżeń...

Poniżej prezentuję wytwory zręcznych dłoni mojej mamy, która, choć pozbawiona od dzieciństwa palców prawej dłoni, wyczynia prawdziwe cuda... Odkąd urodziła się Jula, kochana babunia dzierga coś co chwilę dla swej księżniczki;) A takich czapuniek mam całą wielką kolekcję, gdyż osobiście je ubóstwiam!! (gdyby któraś z Was chciała zamówić jakąś dla malucha... proszę mailować). Od jakiegoś czasu sama ozdabiam czapeczki różnościami. W tym roku w Wielkanoc niuńka wystąpiła w brązowej, do której doszyłam wełnianego kwiata ozdobionego wcześniej guzikiem i słodką wstążeczką (zdjęcia ostatnie) ;)

Piszcie słoneczka... a ja przesyłam słoneczne, wspominkowe buziole;))

Biblioteczka...

2010-04-07T05:10:00.000-07:00

Odetchnęłam troszeczkę.

W końcu zrobiłam swoją biblioteczkę, czy... może raczej "kącik czytelniczy" ;)

Na półkach znalazło się miejsce dla wielu książek, jednak musiałam przesegregować je pod względem kolorystycznym... Tak, tak już mam, że u mnie wszystko musi ze sobą wizualnie harmonizować, współgrać... Gdy coś robię, muszę być usatysfakcjonowana stuprocentowo, inaczej - będę krążyć wokół danej rzeczy i kombinować tak długo, aż osiągnę zamierzony efekt;)

W kąciku znalazło się miejsce dla naszego obdrapanego i postrzępionego "Pana Tadeusza" z 1954r. Niektórzy się dziwią na widok wyeksponowanego starocia, ja natomiast napawam się jego widokiem, bo kocham to, co ma duszę, co jest podniszczone i ze smutkiem prosi o moje zainteresowanie...

Oczywiście brakuje mi jeszcze kilku drobiazgów, które mogłabym postawić obok książek, np. świeczników, ramek czy gipsowych ozdób... ale myślę, że gdy wpadnie jakiś grosz, to czegoś jeszcze poszukam... Lubię rustykalne dodatki. Mam ich już dość sporo, jednak bez nich nie czułabym się w swoim domu tak dobrze. Ciągle coś wyszukuję, dokupuję, zawieszam... Kiedyś wczesnym rankiem, popijając w łóżku kawę, powiedziałam mężowi, że przydałoby się coś zawiesić nad lustrem przy drzwiach balkonowych. M. na to: "ojej!! moja kochana żona zauważyła 30cm wolnej ściany!! i już musi tam coś wcisnąć..." ;) Kolega za to niedawno po wizycie u mnie stwierdził, iż mam dar do upychania mebli i dodatków ;D Cóż, cała ja...

Wracając do tematu... Przeglądając fotografie wnętrz, szczególnie francuskich, kilka razy natknęłam się na stare tablice z napisami, to w kuchni, to nad wejściem... Podoba mi się bardzo tego rodzaju "ozdoba", szczególnie zaś jej surowość. Postanowiłam i dla siebie takową wykonać.

Do jej wykonania wykorzystałam starą deskę, pochodzącą z babcinego stojaka na buty. Pomalowałam ją akrylem, stosując rózne odcienie brązu, by uzyskać efekt niedbałości. Na końcu namalowałam napis "moja biblioteka" (fr.), a wokół niego delikatną rameczkę.

Tabliczka na razie stoi oparta o ścianę, ale niedługo zawiśnie na ścianie w tym samym miejscu.

Zawiesiłam też w końcu fotografie, które zamówiłam już dawno... Wyglądają cudnie, szczególnie wówczas, gdy przejedzie pociąg (ściany troszkę drgają) i każda przekrzywia się w inną stronę... ;)

Ściskam!! ;)

Kochane moje...

2010-04-03T02:17:00.001-07:00

Jesteśmy już gotowe do święcenia jajeczek.
Podczas przygotowywania koszyka z pokarmem córcia posmutniała. Powiedziała, że chciałaby mieć swój koszyczek.
Nie miałam pod ręką nic gotowego. Wyjęłam więc z szafki zapomniany już koszyczek z papieru, usunęłam starą, pożółkłą kokardę i wspólnie z małym brzdącem wykonałyśmy nowe ozdoby z bibułki. Oczywiście różowe;)
Lecę się szykować...
a Wam, kochani moi goście, życzę Wspaniałych Świąt Wielkiej Nocy...

Wiosna wiosna... ;)

2010-03-30T23:26:00.000-07:00

Chciałabym serdecznie powitać nowe "obserwatorki" ;) Miło mi, że do mnie zaglądacie...

Wam dedykuję tę oto wiosenną galerię;)

Dodam, że zdjęcia robiłam na działeczce teściów...

A tu aranżacja wiosenna, wykonana przez dziewczynę pracującą w kwiaciarni, dla której robiłam mebelki...

Pozdrawiam!!

2010-03-29T00:30:00.000-07:00

Witajcie...
Obraziłam się ostatnio na swój komputer. Zrobił mi psikusa. Napisałam bardzo długiego posta, który - nie wiadomo jak - przed samym opublikowaniem został skasowany :/ Omijałam więc przez kilka dni mój sprzęt szerokim łukiem.
A chciałam Wam zaprezentować moje ostatnie nabytki, gdyż jakiś czas temu buszowałam w czaczowej klamociarni;) Nie przeszkadzała mi ulewa. Nawet mogłabym rzec, że zachęcała do spokojnych spacerów pośrodku namiotów, w których zadaszenia dudniły rozszalałe krople...
Niemożliwością byłoby wrócić do domu z pustymi rękoma. Zakupiłam trochę drobiazgów (które pokażę już niedługo), a z większych rzeczy sekretarz, który obecnie czeka na lifting;) i trzy lampy. Tak, trzy. Ale to nie dlatego, że mam manię na punkcie metalu łączonego z drewnem;) Jedną zakupiłam do kuchni, gdzie dotychczas wisiał kinkiet z 1 żarówką (stanowczo za słabe światło), drugą dla mamy, natomiast trzecią...hmm.. cóż.. coś jeszcze wymyślę;))
Lampa kuchenna prezentuje się świetnie. Wymagała odrobiny szlifu, tylko te żarówki energooszczędne są nienajszczęśliwsze... ale wyjścia nie było, bo świecowych "głową w dół" nie powieszę. Jednak światło lampy jeszcze bardziej ociepliło moją kuchnię, zdaje się przez to, że jest ulokowane niżej.
Zrobiłam kilka zdjęć kuchni, bo nieco się tu zmieniło. Nie tylko zmieniłam lampę, ale też - w końcu!! - odnowiłam stół;) Pomalowałam go szarym akrylem, blat natomiast przetarłam do białego drewna i zabejcowałam. Nie obyło się bez drobnych niedogodności... :/
Otóż polakierowałam blat stołu, który miał schnąć 16h. Zależało mi na czasie, gdyż następnego dnia późnym popołudniem miałam się spotkać z niedawno poznaną sąsiadką, która na codzień mieszka w Londynie. Zaznaczę, że to kobietka starsza ode mnie, przesympatyczna i z ogromnym poczuciem smaku, toteż zależało mi na tym, by na czas naszego kawowego spotknia stworzyć wspaniały klimat...
Hmm...
Ciężko było z tym stołem. Najpierw problem stanowił zapach bejcy, który w nocy stał się nie do zniesienia, w związku z czym ja (okropny zmarźluch) musiałam mieć przez całą noc szeroko otwarty balkon. Spałam zaledwie 3 godzinki. Następnie nazajutrz okazało się, że blat nie schnie... Zmartwiło mnie to, bo zamierzałam ładnie zaaranżować stół. Umówiona byłam na 17-stą.
Uspokoiłam się, gdy około 15:00 zauważyłam, że blat jest całkiem suchutki. Położyłam obrus... sprawdziłam po kilkunastu minutach i ze spokojem stwierdziłam, iż się nie przykleił;)
Wszystko co zaplanowałam się udało. Nawet z porządkami zdążyłam, bo mycia było sporo po szlifowaniu stołu...
Przed 17-tą zapaliłam świece, włączyłam muzyczkę... Chciałam, by mój gość czuł się jak najlepiej.
Wszystko było wspaniale. Poza jednym szczegółem.
Po kilkudziesięciu minutach pogaduch moja sąsiadka...przykleiła się do blatu.....
;)

Powyżej irysy, którymi uraczył mnie mój mąż, zupełnie bezokazjonalnie, co mi się baaardzo spodobało...;)

Cóż, mimo wszystko spotkanie przy kawce było bardzo miłe;)

Ściskam wiesennie!!

Ukochane chwile...

2010-03-21T12:17:00.000-07:00

Witam niedzielnie...

Lubię czasem zapomnieć. Zapomnieć o całym świecie i... po prostu zatracić się w ulubionych nutach i miłej lekturze.

Słucham "Piano jazz"... Wspaniała składanka. Słuchając tych utworów przy szklaneczce aromatycznej kawy, w swoim domu czuję się tak... luksusowo;)

Czarują mnie zawsze wnętrza Almi Decor. Są wytworne, nieco wręcz niedostępne. Ale bardzo eleganckie. Tam często słyszę jazz, do tego to subtelne oświetlenie... Cóż, nic dziwnego, że za każdym razem wychodzę zaczarowana... ;)

Chciałam w swoim domu uzyskać choć namiastkę tej ekskluzywności. Jeszcze trochę przede mną, gdyż nie zrealizowałam jeszcze wszystkich swoich "urządzaniowych" planów... Lecz muszę przyznać, że czuję się u siebie coraz lepiej;) (mieszkam zaledwie dwa lata, więc to jeszcze okres adaptacyjny, tak myślę).

Ulubiona lektura... hmm.. oczywiście - czasopisma wnętrzarskie. Szczególnie zaś upodobałam sobie Werandę, którą czytam od ponad roku. Wiele w niej pięknych wnętrz, z których większość to wielkie rezydencje.

Przyznam Wam się szczerze, choć może nieco odważnie, że tak po cichuteńku marzy mi się mieć swój artykuł w tym piśmie... ;) Nie jednak dla jakiejś popularności czy innej korzyści. Marzę o tym, by na łamach tak poczytnego i eleganckiego czasopisma pokazać innym, że można mieszkać wytwornie i przyjemnie w maleńkim mieszkaniu;) Często spotykam się z ludźmi przekonanymi, iż im większe lokum, tym lepiej. Owszem, miło mieć przestrzeń. Jednak mieszkanie w niewielkim metrażu też może być wspaniałe... Od początku urządzania domu odrzucałam tradycyjne zasady - jasne ściany i meble, mało dodatków, ogólna oszczędność w formie. Łamałam te zasady bezczelnie. Stosowałam w mieszkaniu to, co mnie się osobiście podoba. W efekcie powstały kąty, z których nie chce się ruszać... ;)

Zafascynowana byłam artykułem na temat mieszkania w Sopocie. Dom urządzony niczym zameczek. Coś wspaniałego!! Niebanalne pomysły, poczucie smaku... Mieszkanie stało się naturalnie jednym ze wzorów do naśladowania. I stąd zapewne ta myśl o swoim artykule... ;)

Przypomniała mi się jedna sytuacja...

Jakiś czas temu moja przemiła sąsiadka zapytała, czy mogłaby przyprowadzić do nas na moment swoich znajomych, którzy chcą kupić mieszkanie, jednak z powodu małej zdolności kredytowej mogliby sobie pozwolić jedynie na 39m w naszej dzielnicy (jest tu dość drogo). Młodzi załamani, przerażeni perspektywą "gnieżdżenia się" w takim maleństwie. Dodam,że dzidzia w drodze;) Sąsiadka chciała pokazać im jak można się urządzić na 42m ;) Miło mnie zaskoczyła, oczywiście się zgodziłam. Małżeństwo przyszło kilka dni później. Wiecie jaka była ich reakcja...?

"Ooooooooooooo, jakie wielkie!!" ;D

Śmiać mi się chciało, bo gdyby ktoś nie widział a słyszał, to pomyślałby niewątpliwie, że mieszkanie ma ze 100m;)

Ale było mi przyjemnie. Tym bardziej urosłam, gdy sąsiadka powiedziała mi po wizycie, że ludzie ci stwierdzili, iż od razu widać, że mieszkanie urządziła artystka;)

Za artystkę się nie uważam, jednak dumna jestem z tego, że coś tam jednak potrafię... ;)

Śmiałe mam marzenia, prawda...? ;) Cóż tam... i tak uważam, że marzenia mieć trzeba!!

Pozdrawiam wiosennie... ;)

2010-03-12T23:01:00.000-08:00

Co za pogoda... ;(

Zajrzałam dziś do Iki, która napisała na swoim blogu, że ogarnęła ją niemoc i niechęć. Doskonale to rozumiem, mam to samo. Błąkam się po domu zamierzając coś zrobić, lecz na zamierzeniach się kończy:/ Ostatnio odebrałam z pobliskiej galerii zdjęcia członków rodziny w pieknych ramach (robione na zamówienie). Tak się nie mogłam ich doczekać, tak chciałam je już powiesić na ścianie!! I co...? Leżą w gazetniku. Czekają aż zrobię biblioteczkę, a ta się też nie chce zrobić hmm... Do domu nikogo nie wpuszczam, bo wszędzie pałętają się dechy na półki biblioteczne, skrzynki z narzędziami itp. No nie mogę się zebrać i tyle.

W zeszłym tygodniu, gdy byłam w Czaczu (chyba dobrze wymawiam...), wypatrzyłam fajną lampę do kuchni. Nie była zbyt tania jak na staroć, bo kosztowała 120zł. To mnie trochę zniechęciło do zakupu, a teraz żałuję;D Obecnie w mojej kuchni wisi na suficie kinkiet, z którego zdjęłam szybkę, bo za ciemno było.

Planowaliśmy jeszcze jeden wypad do Czacza, tym razem jednak taki konkretny. Ostatnio bowiem zajechaliśmy po raz pierwszy i w drodze do Poznania. Powiem Wam, że nie za dobrze mi się tam chodziło w obcasach i skórzanej kurteczce;) Dzięki temu między innymi w chwili obecnej siedzę zakatarzona, z obolałym gardłem. Genialna jestem po prostu;/

Tam trzeba po prostu jechać na sportowo, bardzo ciepło ubranym. Myślę, że się jeszcze wybiorę...

Dziękuję Wam wszystkim za odwiedziny i miłe komentarze. Zostawiajcie proszę jakiś ślad, gdyż miło mi będzie poznać tych, którzy do mnie zaglądają;)

Pozdrawiam Was weekendowo!!

Sesja z kwiaciarni;)

2010-03-09T23:22:00.001-08:00

Witam Was serdecznie.

Wypoczęta i radosna z powodu pierwszych promyków słońca zasiadam do pisania.

Otwarto już kwiaciarnię, w której można obejrzeć moje mebelki;) Szczerze się zdumiałam, gdy ujrzałam aranżacje. Właścicielka zrobiła z lokalu prawdziwe cudeńko.

Przede mną jeszcze trochę pracy, gdyż zobowiązałam się wykonać jeszcze kilka elementów dekoracyjnych. Dziś zabieram się do pracy.

Szafę już prezentowałam. Teraz chciałabym Wam pokazać komodę oraz drzwiczki, które zawisły w przejściu do dalszych zakamarków sklepu.

Na poczatku zdjęcie komody zanim się do niej dorwałam;)

A oto gotowe mebelki, którym pięknej oprawy dostarczyły urocze drobiazgi...

Serdecznie pozdrawiam wszystkich gości;)

2010-03-02T22:59:00.000-08:00

Witajcie kochane...

Długo mnie znów nie było, wiem... Zaniedbuję się ostatnio z pisaniem postów, co spowodowane jest dość dużą ilością obowiązków i nadrabianiem zaległości.

Mebelki już ukończone. Otwarcie kwiaciarni planowane jest na piątek. Niestety mnie w ten weekend w domku nie będzie, gdyż wybieram się na kilka dni do Poznania. Wyjazd jutro rano, więc dziś od rana będę pewnie przerzucać sterty ubrań do prasowania (nie żeby tylko moich, córcia jeszcze jest, prawda...? ;) ). Mąż się śmieje, że pakuję się w walizkę, lecz cóż... wyobrażacie sobie, by dwie kobietki zapakowały się w małą torbę...? Gdzie kosmetyki, bielizna, paputki itp.? Hmm... Ja się tylko zastanawiam jak ja się zapakuję, gdy Jula dorośnie?? Cóż, być może do tego czasu zmienimy autko na kombi :D

Po drodze planuję zajrzeć do Czacza. Wiele o nim słyszałam i sama się sobie dziwię że ja-miłośniczka tego, co sfatygowane, jeszcze tam nie buszowałam!! A poszukuję znów witrynki do przerobienia;)

Poniżej migawki z tego, co znów zmalowałam (w kwiaciarni). Więcej, jak już wspomniałam, pokażę po zaaranżowaniu mebelków.

A to zdjęcie dedykuję zaglądającej do mnie Lineczce;)

Pozdrawiam wszystkich tu zaglądających i życzę - choć dość wcześnie - miłego weekendu!! ;)

Kilka pierwszych efektów...

2010-02-25T10:12:00.000-08:00

Przedstawiam kilka ujęć z renowacji i przeróbki jednego z mebelków.
To bardzo stara szafa, jednak taka z duszą (na drzwiczkach zdaje się widnieje coś na wzór herbu...?).
Jeszcze nie jest w pełni ukończona, gdy będzie - zamieszczę zdjęcia.
Pracy było sporo, gdyż w trakcie malowania okazało się, że drewno jest zalane czymś, co je miejscami wypaliło (widać to na zdjęciu, w postaci zacieków). Walczyłam z plamami, jednak i na nie sposób się znalazł ;)
Tak wyglądała szafa...

tu w trakcie pracy...

a to efekt, choć jeszcze nie końcowy ;)

Najważniejsze dla mnie jest to, że spodobała się właścicielce. Myślę, że zrobię jeszcze zdjęcie, gdy mebel zajmie swe docelowe miejsce i gdy K. go zaaranżuje...

Teraz uciekam kochani, bo padam z nóg.

Jutro ciąg dalszy,

ściskam ;)

2010-02-23T10:55:00.000-08:00

Miły dzień ;)

O tym, że lubię robić coś dla kogoś, wiadomo. Dziś się bardzo ucieszyłam, bo dostałam nowe zlecenie. Pewna przesympatyczna właścicielka kwiaciarni poprosiła mnie o przerobienie mebelków do nowego lokalu. Cieszę się, gdyż już od kilku dni nachodziła mnie ochota zmalowania czegoś (swojej biblioteczki jeszcze zacząć nie mogę, bo muszę przesuszyć drewno).

Bardzo mi przyjemnie, że ktoś po raz kolejny docenił moją pracę. Również wdzięczna jestem tym, którzy myślą o mnie i pomagają mi w osiąganiu zamierzonych celów (tu ukłony dla E.;) )

Dodam, że właścicielka kwiaciarni ma niesamowite poczucie smaku i gustuje w tym, co ja, więc... Ach, cóż tu więcej mówić... ;)

Zaczynam jutro.

Już zacieram ręce... ;))

Mania fotografowania ;)

2010-02-21T23:06:00.000-08:00

Witajcie kochani.
Przepraszam za długą nieobecność, która spowodowana była problemami technicznymi, czy - jak kto woli - złośliwością rzeczy martwych;)
Zaaferowana nieco jestem ostatnio sprzętem, który nabyłam. Wszystko to dlatego, że ulegliśmy z M. pokusie okazyjnego zakupu przez internet. Otóż o co chodzi:
Jakieś dwa tygodnie temu zepsuł nam się aparat. Służył nam bardzo długo, bo prawie 7lat. Był to zwykły kompaktowy, nic wielkiego, jednak dobrej firmy, a zdjęcia jakościowo naprawdę świetne. Ubolewałam więc, gdy któregoś dnia w nim cuś szczeliło i przestał działać... Już od jakiegoś czasu rozważaliśmy kupno nowego aparatu, lecz dotychczas kończyło się na rozmowach.
Chcąc jak najszybciej nabyć nowy aparat zaczęliśmy się rozglądać za cyfrówką, jednak tak nieco po "gamoniowemu", bo zamiast sprawdzić sprzęt w sklepie, zdecydowaliśmy się na zakup w ciemno przez internet. Wydawało nam się, że skoro ma więcej mpx.niż poprzedni, będzie w porządku.
Szybko jednak moje nerwy zostały nadszarpnięte;)
Gdy dostałam aparat, popstrykałam sobie w celu obycia się z nowym. Zależało mi na jakości zdjęć, szczególnie zaś tych wykonanych bez użycia lampy błyskowej. Fotografując swoje wytwory muszę uzyskać odzwierciedlenie koloru. No i o ostrość się rozchodziło, gdyż jestem wariatem, który w górach na szlaku zamiast skał najmniejsze niezapominajki fotografuje;) Szybko więc rozczarowałam się nowym aparatem. Pstryknęłam moje białe lustro, które na zdjęciu okazało się niebieskim :/ natomiast ogólna jakość również pozostawiała wiele do życzenia...
Zdecydowałam się zwrócić cyfrówkę i poszukać - tym razem w sklepie stacjonarnym - naprawdę dobrego aparatu cyfrowego.
Kiedy rozejrzeliśmy się za nowym nabytkiem okazało się, iż sprzęt, który spełniałby moje oczekiwania, kosztuje ok.1600zł!! - aparat cyfrowy Sony, który robi naprawdę rewelacyjne fotki. M. zaproponował wówczas lustrzankę, bo przecież cena podobna... Pooglądałam więc kilka takowych. Pierwsze wrażenie, że nosząc takiego kolosa na pasku u szyji, będę w pół zgięta od jego ciężaru;) W dodatku poprosiliśmy chłopaka z obsługi sklepu, by nam trochę naświetlił zasady działania lustrzanki. Niestety, chłopak był tak biegły w temacie, że połowa słów, którymi do nas przemawiał, nie przemówiła do mnie ;D Stałam i patrzyłam jak cielę w malowane wrota... Pomyślałam: nieeee, to zdecydowanie nie dla takiej mało technicznej kobietki jak ja!!
Omamiona wyszłam za sklepu, a po głowie wciąż kołatały mi się jakieś ogniskowe, iso, kontrolery itp.
Wieczorem weszłam na bloga, którego bardzo lubię przeglądać, traktującego o modzie, a pisanego przez (chyba) Chinkę mieszkającą w egzotycznym miejscu. Lubię kreacje owej osóbki, poczucie smaku, a nadto zdjęcia we wspaniałych plenerach i świetnej jakości. Pomyślałam ze złością: takie to robi tylko lustrzanka...
Następnego dnia wybraliśmy się do sklepu po cyfrówkę. Byłam na nią zdecydowana po tym, jak się nasłuchałam o skomplikowanej lustrzance i czując ciągle w dłoni jej ciężar.
Kiedy przyszło do finalizowania zakupu chłopak za ladą zapytał: a nie chciałaby pani lustrzanki...? To tylko 400zł różnicy.. Zdenerowowałam się, bo w kwestii jakichkolwiek zakupów muszę być w 100%pewna, natomiast w owej chwili zupełnie ogłupiałam. Powiedziałam, by mnie nie kusił, bo ja już sama nie wiem co mam brać. Dodałam, że to zbyt toporny sprzęt jak dla mnie. Odpowiedział: ale to LUSTRZANKA.
Wyszłam ze sklepu.
Z lustrzanką ;))

Nie żałuję zakupu. Myślę, że trochę mnie to będzie zdrowia kosztowało zanim się nauczę, jednak... zdjęcia już na tym biednym etapie mojej wiedzy mnie zaskakują...
Te oto kaczuchy i łabądki złapałam podczas wczorajszego spaceru. Dziecko było zaskoczone, lecz...

jeszcze bardziej niż ptactwem zachwycone było dziwnymi statkami, pływającymi po wodzie...

To moi kochani dowód na to, ze zima powoli daje nura... i nie ważne, że wczoraj znów sypał śnieg, nie dam się zwieść!!

A to mój mały marcepan z polikami jak ruska matrioszka ;))

Ponizej efekty mojego zapoznawania się z nową zabawką ;)

A tutaj coś z dedykacją dla blogowiczek, które do mnie zaglądają...

Teraz biorę się do pracy, bo czeka mnie wykonanie u siebie czegoś na wzór biblioteczki czy kącika czytelniczego;)

Pozdrawiam serdecznie!!

Wspominki z czasów remontowych... ;)

2010-02-10T07:20:00.000-08:00

Uśmiecham się za każdym razem, gdy to wspominam... ;)
Kiedy wykańczaliśmy mieszkanie, większość czynności wykonywaliśmy samodzielnie. Mąż kładł płytki i panele, robił instalacje itd., ja natomiast robiłam fugi, gruntowałam i malowałam całe mieszkanie. Sama też wykonałam tynki ozdobne, które widać na zdjęciu. Nie było to bardzo skomplikowane, za to efekt wspaniały.
Wszelkie prace, w tym również tynki (widać je na poniższych zdjęciach) wykonywałam wówczas po powrocie z pracy. Wychodziłam rano od teściów elegancko ubrana, a po południu leciałam do mieszkanka, gdzie przebierałam się w stare łaszki i... do pracy;) Była to zima, a ja chodziłam wtedy w białym płaszczyku, który wzbudzał u niektórych zachwyt. Nawet siostra prowadząca w szkole religię powiedziała, że w tym płaszczyku wyglądam "tak romantycznie", z kolei mój mąż stwierdził, iż kiedy mnie widzi tak ubraną, wyobraża sobie mnie biegnącą po jakimś romantycznym mosteczku po środku parku... ;)) Piszę o tym celowo, gdyz wiąże się to z pewną śmieszną sytuacją.
Otóż pan, który strużował na naszej budowie (nowa kamienica), widząc, że jesteśmy jednymi z mieszkańców, którzy wyprzedzają innych z pracami wykończeniowymi, spytał mojego męża, czy kiedy skończymy, będzie mógł zobaczyć jak się urządziliśmy. Mąż się naturalnie zgodził.
Kiedy pan struż przyszedł do nas, oglądał ściany, które najwyraźniej przykuły jego uwagę. Zaczął wodzić dłonią po tynku i wyraził swój zachwyt. Powiedział, że jest piękny i bardzo dokładnie wykonany. Zapytał męża o firmę, która go wykonała;) Mój na to, że to żona. Pan się ogromnie zdziwił, otworzył buzię i spytał "Ja to!! Ta?? W tych obcasikach??" ;)))
No tak, codziennie gdy mnie widział, leciałam w szpileczkach i moim romantycznym płaszczyku. W roboczych po dworze nie chodziłam, więc rozumiem jego zdumienie;)
Wyobrażam sobie minę tego pana gdyby usłyszał, że gdy teście budowali domek letniskowy, ja siedziałam na murze na wysokości i szpachelką oraz młotem wyrównywałam pustaki ;D
Cieszę się z tego, że większość prac wykonaliśmy sami. Dzięki temu mieszkanko jest wypieszczone, no i takie bardziej nasze. Mocniej je szanujemy i kochamy.
Szkoda tylko, że osoby, które mnie znają jedynie z wyglądu ( ja, chyba ze względu na artystyczną duszę, lubię fajnie wyglądać), są z reguły zszokowani gdy słyszą, że ja maluję ściany, kładę tynki, czy przerabiam meble...

Pozdrawiam serdecznie wszystkie babeczki, które-podobnie jak ja-nie potrafią żyć bez młotka

;)

Tańcowała igła z nitką...

2010-02-06T01:11:00.000-08:00

Dopadło mnie. Na całego.

Zaczęło się od kupienia przydługich spodni.

Moja kochana mama zostawiła mi maszynę do szycia, którą dostała pod choinkę. Stwierdziła, że nie ma siły i czasu na rozpracowywanie nowego sprzętu, a sama jest posiadaczką kilkudziesięcioletniej ;)

Korzystając z sytuacji przysiadłam z zamiarem przerobienia kilku ciuszków. Niestety, szybko się okazało, że maszyna, mimo że nowa, tarabani a nie szyje. Złośliwie zrywa nitki, ciągnie materiał i plącze śmiejąc się z mojego nad nią psioczenia:/ Po kilku próbach zostawiłam to to i zaczęłam szperać w internecie. Okazało się, że ten model jest akurat nienajszczęśliwszy, no i że za 400zł to dobrej maszyny po prostu nie ma :D Zastanawiam się więc, ile bym musiała w takim razie wydać...??

Po nieudanych próbach i zepsutych nerwach odstawiłam nową i przywiozłam sprawdzoną, ukochaną maszynę mamy. Wczoraj już jednak nie miałam ochoty, by ją rozkładać.

Pomyślałam sobie, że przydałoby się troszkę pohaftować, co mnie bardzo relaksuje, a czego też daawno nie robiłam. Przyszło więc zastanowić się co możnaby przerobić...

I zaraz wpadł pomysł.

Niedawno pod jednym z postów Ushii pisałam o moim polowaniu w SH, które dla mnie akurat skończyło się całkowitym fiaskiem ;D Natomiast dla córci wyszperałam śliczną katankę, w idealnym stanie, w dodatku za 6zł ;) W pasmanterii znalazłam śliczne kamyki. Spodobały mi się te w kolorze turkusu i soczystej zieleni. Kupiłam 5 i postawnowiłam, iż w domku coś wymyślę.

Zaraz powstał projekt.

Oto efekty...

... z których córunia bardzo zadowolona. Stwierdziła, że będzie wyglądała jak księżniczka;)

Swoją drogą, moja niuńka, choć dopiero 3,5-letnia, zawsze mnie doceni i pochwali (bo mężczyzna to jednak nie zawsze, na niektórych babskich sprawach się po prostu nie zna;) ).

Fajnie mieć w domu takie koło wzajemnej adoracji ;))